Njëqind e njëzet e gjashtë denarë për një kilogram bukë. Kjo është çmimi me të cilin konvikti studentor „Pelagonija" në Shkup blinte bukë në vitin 2025, në një periudhë kur çmimi i tregut ishte rreth 70 denarë për kilogram.

Gati dyfishi. Për bukë. Për studentë.

Enti Shtetëror i Revizionit publikoi revizionin e punës së konviktit dhe konstatimi nuk është një parregullsi, por një varg i tërë. Revizorët vlerësojnë se prokurimi tregon shfrytëzim joekonomik të mjeteve publike dhe dobësi në kontrollin e prokurimeve publike - që në gjuhën e revizorëve do të thotë se dikush nuk shikonte, ose shikonte nga ana tjetër.

Truku me copën

Detaji më interesant nuk është vetë çmimi, por si u arrit deri te ai. Në periudhën 2023-2024, buka ishte kontraktuar me çmim prej 57,46 denarësh për kilogram. Por faturimi shkonte sipas parimit një copë është një kilogram. Nëse copa peshon më pak se një kilogram - dhe buka zakonisht peshon më pak - dallimin dikush e mbante për vete.

Revizorët konstatuan se konvikti punonte edhe pa garanci bankare të detyrueshme, dhe lidhte kontrata me furnizues, veprimtaria kryesore e të cilëve nuk është aspak furnizimi me ushqim.

Dyqind e pesëdhjetë dyshekë që askush nuk i pa

Janë blerë 250 dyshekë në vlerë prej 1,174 milionë denarësh. Me dimensione të ndryshme nga ato në specifikimin teknik. Pa dokumentacion të duhur për pranim. Dhe deri në momentin e revizionit - fare nuk ishin vënë në përdorim.

Nga i njëjti furnizues më parë ishin blerë edhe 450 dyshekë të tjerë, edhe pse ata ekzistuesit, sipas revizorëve, ishin në gjendje të mirë. Problem shtesë: krevatet ishin më të vegjël se dyshekët, prandaj stabiliteti i tyre ishte i cenuar.

Shtatëqind dyshekë nga një furnizues, të blerë mbi dyshekë të mirë, në dimensione që nuk u përshtaten krevateve. Kjo nuk është më dobësi në kontroll.

Pajisje prej 21 milionë denarësh që nuk ekzistojnë në libra

Në evidencën e konviktit nuk ishin regjistruar pajisje në vlerë prej 21,563 milionë denarësh. Për një pjesë të pajisjeve të kuzhinës, të paguara nga ministria kompetente, revizorët nuk mundën të binden se ato fare kishin arritur në konvikt.

Jo se janë prishur. Jo se janë të vjetra. Se nuk mund të vërtetohet se kanë arritur.

Konstatimet vazhdojnë edhe te prokurimet e mishit të freskët, përpunimeve të mishit, peshkut dhe produkteve bujqësore. Në disa procedura arrinte vetëm një ofertë. Kontratat lidheshin deri në tërë vlerën e vlerësuar, pa sasi të precizuara paraprakisht. Te produktet që bliheshin rregullisht, çmimet e ofruara ishin më të larta se ato të tregut - ndërsa për artikujt që praktikisht nuk prokuroheshin, çmimet ishin joreale të ulëta. Ky është një mekanizëm i vjetër dhe i njohur: çmim i ulët atje ku nuk blihet, i lartë atje ku blihet çdo ditë.

Revizorët konstatuan edhe raste në të cilat ishin tejkaluar vlerat e kontraktuara.

Konvikti studentor ekziston që t'u mundësojë studentëve të mbijetojnë në Shkup me para minimale. Çdo denar mbi çmimin e tregut të bukës është një denar i marrë pikërisht nga ajo llogari. Dhe ndërsa konstatimet publikohen, pyetja të cilën asnjë raport revizioni nuk mund ta përgjigjet mbetet e njëjtë: kush do të përgjigjet?