Universiteti „Shën Kliment Ohridi“ në Manastir hap afatin e dytë të regjistrimit më 9 shtator, ndërsa të lira janë 1.288 vende. Prej tyre 523 janë për studentë të rregullt, 424 për studentë me participim në studime dhe 341 për kandidatë që do të përcaktohen për studime me korrespondencë.

Shifrën ia vlen ta shohësh dy herë. Nuk bëhet fjalë për një kuotë shtesë të hapur për shkak të interesimit - bëhet fjalë për vende që afati i parë i regjistrimit nuk i plotësoi.

Ku ka më së shumti vende bosh

Më së shumti vende të lira ka Fakulteti Teknik - 269 për të gjitha drejtimet. Përjashtim bëjnë mekatronika dhe inxhinieria për mbrojtjen e mjedisit jetësor dhe të punës, ku edhe në afatin e parë u vërejt interesim i dukshëm.

Njësitë e tjera në Manastir: Fakulteti i Teknologjive të Informacionit dhe Komunikimit me 174 vende, Fakulteti Pedagogjik me 190, Fakulteti i Shkencave Bioteknike me 66, dhe Fakulteti i Veterinarisë me më së paku - gjithsej 15. Në Shkollën e Lartë Mjekësore në Manastir kanë mbetur edhe 88 indekse.

Afat i dytë regjistrimi më 9, 10 dhe 11 shtator do të ketë edhe në njësitë e UKLO-s jashtë Manastirit: Fakulteti i Sigurisë në Shkup me 66 vende të lira, Fakulteti Juridik në Kërçovë me 59, Fakulteti Teknologjiko-Teknik në Veles me 92, Fakulteti Ekonomik në Prilep me 121 dhe Fakulteti i Turizmit dhe Hotelierisë në Ohër me 148.

A është ky lajm i mirë apo i keq?

Për tetëmbëdhjetëvjeçarin që ende nuk është vendosur - i shkëlqyer. Ka edhe tri ditë dhe një zgjedhje reale mes rreth dhjetë fakultetesh në pesë qytete.

Për universitetin - pyetje më e vështirë. Vendet bosh në Fakultetin Teknik nuk janë rastësi statistikore: janë shpërndarë pikërisht atje ku drejtimet nuk kanë lidhje të qartë me një vend pune pas diplomimit. Mekatronika plotësohet, inxhinieria e përgjithshme jo. Studentët e lexojnë gjendjen e tregut më mirë sesa duam ta pranojmë.

Fakti që universitetet rajonale shpallin afat të dytë regjistrimi me një mijë e gjysmë vende të lira nuk është lajm për një ditë shtatori. Është një tregues që përsëritet çdo vit, ndërsa politikat arsimore e trajtojnë si çështje logjistike në vend se si çështje për të ardhmen e qyteteve të tëra.