Tetë e gjysmë në mëngjes, vendi i quajtur „Mala Zecka“ nën fshatin tetovar Gajre. R.S. (55) pastron bar të thatë dhe shkurre të ulëta në pronën e tij. Ndez zjarr. Zjarri del jashtë kontrollit dhe përfshin një sipërfaqe më të madhe. Në orën 9:30 policët e Njësisë Policore Kodra e Diellit e privojnë nga liria.

Zjarri u shua nga Njësia Territoriale Zjarrfikëse e Tetovës, së bashku me punonjës të Ekonomisë Pyjore. Të lënduar nuk ka. Ndaj 55-vjeçarit pason kallëzim penal për „shkaktim të rrezikut të përgjithshëm“ - një nen i Kodit Penal që nuk kërkon qëllim, por vetëm pasojë.

Në këtë histori nuk ka asgjë të pazakontë, dhe pikërisht kjo është poenta. Ky nuk është zjarrvënie, nuk është hakmarrje, nuk është mashtrim sigurimi. Ky është një njeri që pastronte oborrin në fillim të shtatorit në një shpat mali, në një vend ku gjithë verën digjeshin pyjet. Shkaku më banal i mundshëm për rezultatin më të parashikueshëm të mundshëm.

Shteti çdo vit përsërit të njëjtin apel: mos digjni bar të thatë dhe mbeturina në hapësirë të hapur, zjarri përhapet. Apeli publikohet, transmetohet dhe injorohet - jo nga ligësia, por sepse pastrimi me zjarr është mënyra më e lirë dhe më e shpejtë, ndërsa askush nuk ka ofruar tjetër. Kush do ta largojë mbeturinën e tharë nga oborri i një fshati në Malin Sharr, nëse jo vetë pronari?

Aty mbyllet rrethi: institucioni apelon, qytetari ndez, pylli digjet, njësia zjarrfikëse shuan, policia ndalon, prokuroria parashtron kallëzim. Çdo hap në zinxhir funksionon. Vetëm parandalimi - që do të thoshte mbledhje e organizuar e mbeturinave bimore nga komunat rurale në vend të një apeli vjetor - nuk shfaqet askund në atë listë.