Fatajer, pitet trekëndore nga Levanti: 500 gramë miell, një orë pushim për brumin dhe 15 deri në 20 minuta në 200 gradë

Humus, falafel, kuskus, tabule - kjo është Lindja e Mesme që e njohim nga menytë. Fatajeri nuk është aty, por duhej të ishte. Janë pite të vogla, krokante nga jashtë dhe me lëng nga brenda, që hahen në Liban, Siri, Palestinë dhe Jordani në çdo kohë të ditës, nga mëngjesi deri te darka. Kushdo që është rritur me pite dhe byrek do t'i njohë që në kafshatën e parë, e kushdo që e di çfarë është mezeja do ta kuptojë pse janë në çdo tryezë.

Tri mbushje, një formë

Mbushja më e shpeshtë është spinaqi me qepë, limon dhe sumak - erëz e kuqe, frutore, me shije të thartë, gati si agrume. Bëhen edhe me mish viçi ose qengji me erëza, ose me djathëra vendorë si akavi, i cili te ne zëvendësohet pa problem me djathë feta. Fatajeri me spinaq zakonisht është trekëndor: brumi ngrihet nga tri anët dhe shtrëngohet në tri maja. Ka edhe të rrumbullakët dhe ovalë, varësisht nga rajoni.

Përbërësit

Për brumin: 500 gramë miell gruri, 7 gramë maja e thatë, rreth 250 mililitra ujë i vakët, 3 lugë vaj ulliri, 1 lugë çaji sheqer dhe 1 lugë çaji kripë. Për mbushjen zgjidh njërën: spinaq i skuqur me qepë dhe lëng limoni, mish i grirë i gatuar me qepë, domate dhe erëza, ose djathë.

Përgatitja

Përziej miellin, majanë, sheqerin dhe kripën. Shto gradualisht ujin e vakët, pastaj vajin, dhe gatuaj 8 deri në 10 minuta, derisa brumi të bëhet i lëmuar dhe elastik. Mbuloje dhe lëre rreth një orë të vijë. Ndaje në copa të vogla dhe secilën hape në rreth me diametër 10 deri në 12 centimetra, me trashësi 3 deri në 4 milimetra.

Vendos një lugë mbushje në mes, ngriji tri anët dhe shtrëngoji qoshet në trekëndësh, në mënyrë që mbushja të mbetet e mbyllur. Rreshtoji në tavë me letër pjekjeje dhe piqi në furrë të nxehur në 200 gradë, 15 deri në 20 minuta, derisa të piqen dhe të marrin ngjyrë të lehtë të artë. Lëri disa minuta para se t'i shërbesh.

Sekretet e një fatajeri të mirë

Mos e tepro me miellin gjatë gatimit - brumi do të bëhet i thatë dhe i fortë. Atij i duhet elasticitet, të hapet lehtë dhe të mos çahet kur mbyllet. Mbushja le të jetë e moderuar në sasi dhe jo e lagësht, përndryshe pitja nuk do të mbyllet, e mbushja do të rrjedhë në furrë. Shumë kuzhinierë libanezë e përgatitin mbushjen disa orë ose një ditë më parë, që shijet të bashkohen. Lyeji para pjekjes me pak vaj dhe mos i ngjesh në tavë, që nxehtësia të qarkullojë njëtrajtësisht.

Pitet e pjekura dhe të ftohura mund të vendosen në ngrirës, ndërsa para ngrënies ngrohen në furrë derisa nga jashtë të bëhen sërish krokante. Kuzhina osmane la gjurmë të përbashkëta nga Bejruti deri në Manastir. Sa pite duhet të hamë që ta kuptojmë sa të ngjashëm jemi?