Pola devet ujutru, mesto zvano „Mala Zecka” pod tetovskim selom Gajre. R.S. (55) čisti suvu travu i nisko rastinje na svom imanju. Pali vatru. Vatra izmiče kontroli i zahvata veću površinu. U 9:30 policijski službenici Policijskog odeljenja Popova Šapka lišavaju ga slobode.

Požar su ugasili Teritorijalna vatrogasna jedinica Tetovo, zajedno sa zaposlenima Šumskog gazdinstva. Povređenih nema. Protiv 55-godišnjaka sledi krivična prijava za „izazivanje opšte opasnosti” - član Krivičnog zakonika koji ne traži nameru, već samo posledicu.

U priči nema ničeg neobičnog, i baš to je poenta. Ovo nije podmetnut požar, nije osveta, nije prevara osiguranja. Ovo je čovek koji je početkom septembra čistio dvorište na planinskoj padini, u zemlji u kojoj su celo leto gorele šume. Najbanalniji mogući uzrok najpredvidljivijeg mogućeg ishoda.

Država svake godine ponavlja isti apel: ne palite suvu travu i otpad na otvorenom, vatra se širi. Apel se objavi, prenese, i ignoriše - ne iz zlobe, nego zato što je čišćenje vatrom najjeftiniji i najbrži način, a niko nije ponudio drugi. Ko će odneti osušeni otpad iz dvorišta jednog sela na Šar-planini, ako ne sam vlasnik?

Tu se krug zatvara: institucija apeluje, građanin pali, šuma gori, vatrogasci gase, policija privodi, tužilaštvo podnosi prijavu. Svaki korak u lancu radi. Samo prevencija - koja bi značila organizovano prikupljanje biljnog otpada iz ruralnih opština umesto godišnjeg apela - nigde se u tom spisku ne pojavljuje.