Rusya'ya yönelik yirmi birinci yaptırım paketi, haftalarca süren müzakerelerin ardından 23 Temmuz'da kabul edildi. Ama hikâye neyin geçtiğinde değil - geçebilmesi için neyin çıkarılmak zorunda kalındığında.

Bu kez direnişe, yıllardır „Rusya yanlısı“ etiketi yapıştırılan Macaristan ve Slovakya öncülük etmedi. Almanya, Fransa, İtalya, Avusturya, Yunanistan ve Portekiz öncülük etti. En büyük ve en etkili üye ülkelerden altısı, kendi şirketlerini vuracak önlemlerin muafiyetini ya da tümüyle kaldırılmasını istedi.

Ödün listesi

Yunanistan, Birlik dışındaki alıcılara Rus sıvılaştırılmış doğal gazı taşınmasına getirilmesi önerilen yasak yüzünden tüm paketi bloke etmeye hazırdı. Atina, tankerleri bu taşımacılıkta yer alan „Dynagas“ denizcilik şirketi için koruma istedi. Brüksel geri adım attı: miktarların 2025 düzeyini aşmaması koşuluyla, daha önce imzalanmış sözleşmeler için transitin sürmesine imkân veren bir muafiyet getirildi.

Almanya ve Portekiz, bazı Rus balık türlerinin ithalat yasağını engelledi. Berlin, Rus Alaska mezgitine bağımlı işleme sanayisini koruyordu; Lizbon ise Portekiz gıda sanayisi için kilit önemdeki morina ithalatını savunuyordu.

Fransa ve İtalya, Rus kuvvetlerinin eski mensuplarına yönelik daha sıkı vize kısıtlamalarına karşı çıktı. Paris ve Roma hukuki ve idari gerekçeler öne sürdü; kuzey ve Baltık üyeleri ise iki ülkenin aslında Rus turistlerden gelen geliri koruduğunu değerlendirdi.

Avusturya, Raiffeisen Bank'ın yaklaşık 2,1 milyar euroluk zararının karşılanması için Rus varlıklarının çözülmesi görüşülmezse veto tehdidinde bulundu. Viyana'nın talebinin daha sonra, paket dışında ele alınması kararlaştırıldı.

Bulgaristan, Rus Patrik Kirill'in yaptırım öngörülen kişiler listesinden çıkarılmasını sağladı.

Herkes kendininkini korudu

Listeye bir bütün olarak bakın. Yunanistan - denizcilik. Almanya ve Portekiz - balık işleme. Fransa ve İtalya - vize rejimi ve turistler. Avusturya - banka. Bulgaristan - patrik. Beş farklı ulusal çıkar, beş farklı muafiyet ve sonunda Rusya'nın enerji ile finans sektörünü, ticareti, kripto platformlarını, sözde gölge filodan 41 gemiyi ve 218 kişi ile şirketi kapsayan tek bir paket - ama en tartışmalı önlemler olmadan.

Bu tek bir sebeple önemli. Yıllardır Balkanlarda, Birliğin ilkeler üzerinden işlediği ve sorunlu olanların yalnızca katılmayanlar olduğu tekrarlanıyor. Bu paket, ilkenin birinin balık fabrikasına çarpana kadar geçerli olduğunu gösterdi.

Bundan sonrası

Financial Times'a göre Avrupalı yetkililer, büyük yaptırım paketleri kabul etme pratiğinden vazgeçmeyi şimdiden değerlendiriyor. Olası ikame olarak kara listelerin tek tek genişletilmesi anılıyor, zira böyle kararlar üyeler arasında daha az çatışma yaratıyor. Bir Avrupalı diplomat, 21. paketin mevcut biçimindeki son büyük paket olabileceğini değerlendirdi.

Bu gerçekleşirse teknik bir değişiklik olmayacak. Birliğin, birliğinin kanıtı olarak en yüksek sesle pazarladığı aracı, artık kullanmak için yeterli mutabakatı toplayamadığı için terk ettiği anlamına gelecek.

Ve işte Üsküp'te yüksek sesle nadiren sorulan soru: Balkanlara yıllardır ilkeli dış politikanın nasıl olduğunu anlatan ülkeler, az önce kendi eşiklerini gösterdiler. O eşiğin adı bir denizcilik şirketi, bir banka ve bir morina fabrikası.