Ambasadori australian Piter Trasvel, me seli në Beograd dhe i akredituar për Maqedoninë, e përshkoi Pellagoninë për dy ditë. Më 22 shtator ishte te kryetari i Prilepit, Dejan Prodanoski, e më 23 shtator te ai i Manastirit, Toni Konjanovski. Njoftimet e të dy komunave tingëllojnë sikur t'i ketë shkruar e njëjta dorë: „potencial ekonomik“, „mundësi për investime“, „thellim i bashkëpunimit“.

Konjanovski i tha ambasadorit diçka që çdo familje manastirase e di prej kohësh: Manastiri dhe rrethina janë krahinë kurbetçinjsh, ndërsa një pjesë e rëndësishme e maqedonasve jashtë vendit jeton pikërisht në Australi. „Konstatuam së bashku se kemi bazë të mirë për vazhdimin dhe thellimin e bashkëpunimit në disa fusha“, deklaroi kryetari. Ambasadori, sipas njoftimit, ishte i impresionuar nga festivali i kamerës filmike „Vëllezërit Manaki“.

Në Prilep kujtuan se komuna që nga viti 2008 ka bashkëpunim formal me Town of Vincent të atëhershëm në Pert, sot City of Vincent. Prodanoski e prezantoi qytetin si vend me „klimë të favorshme biznesi“, veçanërisht për pasuritë natyrore dhe lëndët e para të rajonit. „Prilepi ka çfarë të ofrojë“, tha ai.

E vetmja gjë konkrete që del nga të dy takimet është Direct Aid Program i ambasadës australiane - program që mbështet projekte të iniciuara në nivel lokal nga organizata qytetare dhe joqeveritare, me theks te tranzicioni i gjelbër, mjedisi dhe mundësitë për gratë dhe të rinjtë. Punë e dobishme. Por këto janë grante të vogla për shoqata, jo fabrikë, dhe jo „investime australiane“ siç thoshin titujt pas takimeve.

Dhe edhe një detaj që nuk duhet anashkaluar: një vend ku jeton një pjesë e rëndësishme e maqedonasve jashtë atdheut ende e mbulon Maqedoninë nga ambasada në Beograd. Ndoshta kjo është tema e vërtetë për shtrëngimin e ardhshëm të duarve. Krahina e kurbetit, në çdo rast, e di më mirë se kushdo sa i madh është dallimi mes një shtrëngimi duarsh dhe një vendi pune.