Më 18 shtator 1964, në katedralen e Lajmërimit në Athinë, një princeshë daneze nëntëmbëdhjetëvjeçare u martua me një mbret grek që kishte sunduar vetëm gjashtë muaj. Para saktësisht 62 vjetësh. Kostandini ishte 24 vjeç dhe hipi në fron pasi i ati i tij vdiq nga kanceri i stomakut. Ana Maria e ndërroi besimin protestant me atë ortodoks grek që të mund të martohej. Askush atëherë nuk e dinte se ajo ishte fillimi i martesës së fundit mbretërore greke.

U njohën kur ajo ishte dymbëdhjetë vjeçe, gjatë një vizite të tij në Kopenhagë. Miqësia nisi kur ai mbushi nëntëmbëdhjetë. Kur u bë mbret, priti që ajo të bëhej madhore për t'u martuar. Kjo është një histori që në qarqet oborrtare tregohet si romancë, kurse parë nga jashtë është edhe një orar ku të gjithë presin një kalendar.

Nusja erdhi me karrocë, po ashtu edhe dhëndri, i shoqëruar nga e ëma, mbretëresha Frederika. Ceremoninë e udhëhoqi kryepeshkopi Hrisostom i Dytë. Kurorat e Romanovëve mbi kokat e të porsamartuarve i mbajtën sundimtarë evropianë - Haraldi i Norvegjisë, Karl Gustavi i Suedisë, Çarlsi i Anglisë dhe Huan Karlosi i Spanjës. Katër burra që më vonë do të uleshin të gjithë në frone të vetat, në një dhomë ku askush nuk e dinte kush do ta humbte të vetin.

Në orën 11:30, 101 të shtëna topi ia njoftuan Greqisë mbretëreshën e re. Mbi 1.000 mysafirë nga të gjitha shtëpitë e mëdha mbretërore, aristokracia dhe shoqëria e lartë.

Fustani ishte i thjeshtë, dhe kjo ishte me qëllim. E krijuan dizajnerët danezë Holger Blom dhe Jorgen Bender - bisht gjashtë metrash, saten mat dhe bel nën gjoks, i frymëzuar nga moda oborrtare franceze e fillimit të shekullit të nëntëmbëdhjetë. Dekolte në formë barke, mëngë franceze dhe palosje në gjoks. Fustani u zhduk në dhjetor 1967, kur familja shkoi në ekzil në Romë, dhe u shfaq sërish vetëm në nëntor 2023, gjatë rinovimit të pallatit Tatoi - rezidencës së dikurshme të oborrit grek. Pesëdhjetë e gjashtë vjet në një dhomë që askush nuk e kishte hapur.

Velloja nuk ishte e re. Dantella nga Irlanda në stilin Zhulieta, të cilën para saj e kishin mbajtur edhe e ëma edhe gjyshja. Gjyshja, Margareta e Konotit, e mbante të njëjtën vello kur u martua me mbretin suedez Gustav i Gjashtë Adolf, në kapelën e Shën Gjergjit në Vindzor.

Tiara ishte dhuratë e një Egjipti që nuk ekziston më. E punoi Kartje, kurse hedivi egjiptian e sudanez Abas i Dyti ia dhuroi princeshës Margareta të Konotit në vitin 1904. U njohën në një ballo në pallatin e mëkëmbësit në Kajro. Diamante dhe spirale dafine, mbi gjashtëdhjetë vjet më vonë mbi kokën e një nuseje në Athinë. Rreth qafës mbante edhe një kryq brilantesh.

Bishtin e mbajtën gjashtë princesha: Irena e Greqisë, Ana e Mbretërisë së Bashkuar, Kristina e Suedisë, Margareta e Rumanisë, Tatjana Radzivill dhe Klarisa e Hesenit. Të gjitha në të bardha, me fjongo në bel dhe buzë të qëndisura.

Pas ceremonisë, kortezhi u nis drejt pallatit mbretëror në Athinë. Sundimi zgjati më pak se një dekadë. Pesë fëmijë - Aleksia, Pavle, Nikolas, Teodora dhe Filipi - dhe një ekzil që nisi tre vjet pas asaj martese. Ajo fotografi e 18 shtatorit 1964 sot nuk duket si fillim sundimi, por si pamja e fundit e kthjellët para diçkaje tjetër.