18 Eylül 1964'te, Atina'daki Müjde Katedrali'nde on dokuz yaşında bir Danimarkalı prenses, yalnızca altı aydır hüküm süren bir Yunan kralıyla evlendi. Tam 62 yıl önce. Konstantin 24 yaşındaydı ve tahta, babası mide kanserinden öldükten sonra oturmuştu. Anne-Marie, evlenebilmek için Protestan inancını bırakıp Yunan Ortodoksluğuna geçti. O zaman kimse bunun son Yunan kraliyet düğününün başlangıcı olduğunu bilmiyordu.

Onun Kopenhag'ı ziyareti sırasında, kız on iki yaşındayken tanışmışlardı. Dostluk, o on dokuzuna bastığında başladı. Kral olduğunda, evlenebilmek için kızın reşit olmasını bekledi. Bu, saray çevrelerinde romans diye anlatılan bir hikâye; dışarıdan bakıldığında ise herkesin bir takvimi beklediği bir programdır aynı zamanda.

Gelin fayton ile geldi, damat da öyle; yanında annesi Kraliçe Frederika vardı. Töreni Başpiskopos II. Hrisostomos yönetti. Çiftin başının üzerindeki Romanov taçlarını Avrupalı hükümdarlar tuttu - Norveç'ten Harald, İsveç'ten Carl Gustaf, İngiltere'den Charles ve İspanya'dan Juan Carlos. Sonradan hepsi kendi tahtına oturacak dört kişi; üstelik o odada hiç kimse hangisinin tahtını kaybedeceğini bilmiyordu.

Saat 11:30'da 101 pare top atışı yeni kraliçeyi Yunanistan'a duyurdu. Bütün büyük hanedanlardan, aristokrasiden ve sosyeteden 1.000'den fazla davetli.

Gelinlik sadeydi ve bu bilinçliydi. Danimarkalı tasarımcılar Holger Blom ve Jørgen Bender yaratmıştı - altı metrelik kuyruk, mat saten ve göğüs altı bel; on dokuzuncu yüzyıl başının Fransız saray modasından esinlenilmişti. Kayık yaka, Fransız kol ve göğüste drapeler. Gelinlik, ailenin Roma'ya sürgüne gittiği Aralık 1967'de kayboldu ve ancak Kasım 2023'te, Yunan sarayının eski ikametgâhı olan Tatoi Sarayı'nın restorasyonu sırasında yeniden ortaya çıktı. Kimsenin açmadığı bir odada elli altı yıl.

Duvak yeni değildi. Juliet stilinde İrlanda danteli; ondan önce hem annesi hem de büyükannesi takmıştı. Büyükannesi Connaught'lu Margaret, İsveç Kralı VI. Gustaf Adolf ile Windsor'daki Aziz George Şapeli'nde evlenirken aynı duvağı takmıştı.

Taç, artık var olmayan bir Mısır'ın hediyesiydi. Cartier yapmıştı; Mısır ve Sudan hıdivi II. Abbas, 1904'te Prenses Connaught'lu Margaret'e armağan etmişti. Kahire'de vali sarayındaki bir baloda tanışmışlardı. Pırlantalar ve defne spiralleri, altmış yılı aşkın süre sonra Atina'da bir gelinin başında. Boynunda ayrıca pırlantadan bir haç taşıyordu.

Kuyruğu altı prenses taşıdı: Yunanistan'dan Irene, Birleşik Krallık'tan Anne, İsveç'ten Christina, Romanya'dan Margarita, Tatiana Radziwill ve Hessen'den Clarissa. Hepsi beyazlar içinde, bellerinde fiyonk ve etekleri işlemeli.

Törenin ardından alay Atina'daki kraliyet sarayına doğru yola çıktı. Saltanat on yıldan az sürdü. Beş çocuk - Alexia, Pavlos, Nikolaos, Theodora ve Philippos - ve o düğünden üç yıl sonra başlayan bir sürgün. 18 Eylül 1964 tarihli o fotoğraf bugün bir saltanatın başlangıcı gibi değil, başka bir şeyden önceki son aydınlık kare gibi görünüyor.