Arsenali më në fund e hapi dritaren që ishte mbyllur njëzet vjet. Në Emirates, kundër Atléticos, një gol i vetëm mjaftoi për të arritur në finalen e Champions League. Shënuesi - kush tjetër veç Bukayo Sakës, në minutën kur kundërshtari mendonte tashmë se nuk do të binte gol deri në pjesën e parë.

Atlético e nisi me guxim. Giuliano Simeone dhe Julián Álvarez kombinuan në minutën e tetë, por goditja përfundoi pranë shtyllës. Pak më vonë, Declan Rice me një bllokim çelës e ndaloi qendërshtruesin e Griezmann drejt Simeones.

Arsenali nuk krijoi shumë raste të qarta dhe kërkoi penallti dy herë - njëherë kur Griezmann e rrëzoi Trossardin, dhe herën e dytë kur goditja e Rice përfundoi në krahun e Hansit. Gjyqtari i refuzoi të dyja apelet dhe ekipi duhej të gjente një rrugë tjetër.

Atë e bëri Saka, pak minuta para fundit të pjesës së parë. Trossard goditi, Jan Oblak e priti topin, dhe Saka ishte aty ku ka zakon të jetë - me një goditje të saktë nga afër. Shifrat e Sakës në Champions League në Emirates flasin vetë: nëntë gola dhe pesë asistime në dhjetë ndeshje.

Në pjesën e dytë Atlético kishte një rast për të barazuar nëpërmjet Ademola Lookman, por nuk e shfrytëzoi. Simeone e shqetësoi mbrojtjen, por Gabriel arriti me një rrëshqitje. Kontrolli VAR për atë duel përfundoi në favor të vendasve, që në kohën e sotme tashmë ndihet si një fitore e vogël në vetvete.

Viktor Gyökeres mund ta mbyllte ndeshjen me volej pas qendërshtrimit të Hincapiés, por topi shkoi mbi traversë. Nuk ishte e nevojshme - Arsenali e kontrolloi lojën deri në fund dhe siguroi rezultatin 2:1 në shumën e dy ndeshjeve.

Për herë të parë në njëzet vjet, tifozët e Arsenalit do të flenë para një finaleje. Njëzet vjet në të cilët klubi bëri investime rekord, ndërroi tre menaxherë dhe shumë herë u shpall si „kampioni i ardhshëm i Evropës". Këtë herë nuk është një premtim bosh - këtë herë ka edhe një stadium para të cilit të festojë.