Gërmuan xehe pranë burimeve të Strugës dhe e ndotën ujin 30 herë mbi lejuarën - ndërsa ndalesa ekzistonte që para gjashtë muajsh

Struga ishte pa ujë. Njerëzit nuk guxonin as të pinin nga rubineti, as të lanin duart. Shkaku nuk ishte as thatësira, as defekti, as rrjeti i vjetër - dy persona dhe një firmë gërmonin xehe në afërsi të burimeve që e furnizojnë qytetin.

Policia në Strugë parashtroi kallëzime penale kundër H.M. 50-vjeçar dhe N.K. 54-vjeçar, të dy nga fshati Veleshtë, si dhe kundër një personi juridik nga i njëjti fshat. Kallëzimet janë për uzurpim të pasurisë së paluajtshme, për shfrytëzim të paautorizuar të lëndëve të para minerale, për rrezikim të sigurisë gjatë punimeve ndërtimore dhe për ndotje të ujit të pijshëm.

Sipas policisë, gërmimi zhvillohej në disa parcela kadastrale - private, të huaja dhe shtetërore - pa kontrata të vlefshme koncesioni. Kjo do të thotë se nuk bëhet fjalë për një firmë që ka tejkaluar lejen. Bëhet fjalë për gërmim pa leje, në tokë të huaj, pranë burimeve Shum.

Tridhjetë herë mbi të lejuarën

Kjo është shifra që thotë më së shumti. Vlerat e matura në ujin e pijshëm i tejkaluan ato të lejuarat për më shumë se 30 herë. Rezultati ishte një ndërprerje afatgjatë e furnizimit me ujë dhe ndalesë që uji të përdoret për pirje, për higjienë personale dhe për larje duarsh.

Një qytet pa ujë për larje duarsh, në vitin e njëzet e gjashtë të këtij shekulli, sepse dikush gërmonte xehe atje ku nuk guxonte.

Dhe ky nuk është sinjali i parë

Detaji më i papërshtatshëm në tërë këtë histori: para gjashtë muajsh prokuroria tashmë kishte lëshuar masa me të cilat dy firmave nga ai rreth u ndalohej t'u afroheshin parcelave dhe të kryenin punime në afërsi të burimeve Shum.

Gjashtë muaj. Do të thotë se dikush tashmë e dinte që aty po gërmohej, dikush tashmë kishte vendosur që kjo duhej të ndalej, dhe dikush tashmë e kishte shkruar atë në letër.

Ndalesa ekzistonte. Gërmimi vazhdoi. Uji u ndot.

Të dy nga Veleshta përgjigjen për atë që bënë, dhe kjo është pikërisht ashtu si duhet të jetë - ata gërmuan, ata zgjodhën të vazhdonin. Por përkrah përgjegjësisë së tyre qëndron edhe pyetja e dytë, që nuk është për ta: kush duhej të kontrollonte nëse ndalesa e para gjashtë muajve fare respektohej?

Sepse nëse përgjigjja është askush, atëherë ndalesa e radhës vlen saktësisht aq sa vlejti kjo.