Komandanti i specialistëve ukrainas u arrestua si spiun i GRU-së: Dha qasjen e vet në rrjetin e mbyllur

Kur një shtet kap një spiun, zakonisht ai është ndonjë njeri margjinal - një rezervist, një roje, dikush që ka fotografuar një kazermë për para. Këtë herë është ndryshe. Shërbimi i Sigurisë i Ukrainës njoftoi se në Odesë ka arrestuar komandantin e një grupi për qëllime speciale të Gardës Kombëtare, i akuzuar se ka punuar për shërbimin ushtarak të zbulimit rus, GRU-në.

Nuk bëhet fjalë për një civil të rekrutuar përmes internetit. Sipas shërbimit ukrainas, i dyshuari ishte oficer aktiv me qasje në rrjetin e mbyllur informativ të Gardës Kombëtare dhe në të dhëna se si punon njësia në front dhe pas linjave armike.

Dha qasjen e vet

Akuza është gati banale në thjeshtësinë e vet, dhe pikërisht prandaj është e rëndë. Oficeri, pohon shërbimi ukrainas, i dorëzoi palës ruse të dhënat me të cilat kyçet në llogarinë e vet në platformën zyrtare të Gardës Kombëtare.

„Oficeri u dha shërbimeve speciale ruse të dhënat personale për qasje në llogarinë e vet në platformën zyrtare të internetit“, thuhet në kumtesë.

Me këtë GRU-ja, sipas hetimit, përpiqej të merrte qasje në distancë jo vetëm në të dhënat për përgatitjen dhe zhvillimin e operacioneve luftarake, por edhe në algoritmet për menaxhimin e pjesëtarëve të njësisë speciale. Dallimi mes një spiuni që lajmëron një lokacion dhe një spiuni që mban çelësin e sistemit është dallimi mes një informacioni të rrjedhur dhe një dere të hapur.

Nga të dhënat te automjeti i djegur

Pastaj hetimi merr një kthesë edhe më të pazakontë. Sipas shërbimit ukrainas, komandanti nuk mbeti vetëm te dorëzimi i të dhënave - me urdhër të GRU-së i vuri zjarrin një automjeti ushtarak në Odesë dhe zjarrin e filmoi me telefon, si provë se detyra ishte kryer.

Detyra e radhës, pohojnë nga hetimi, duhej të ishte më serioze: të ndërtonte një mjet shpërthyes të improvizuar dhe t'ia dorëzonte një „korrieri“, i cili pastaj do ta përdorte për një sulm në jug të Ukrainës. Gjatë bastisjes iu konfiskuan telefoni, laptopi dhe bartës të tjerë të dhënash. Akuzohet për tradhti të lartë të kryer gjatë gjendjes së luftës, mbahet në paraburgim pa mundësi dorëzanie, kurse nëse dënohet i kanoset burgim i përjetshëm me konfiskim të pasurisë.

Sa informacione konfidenciale arritën vërtet te pala ruse - kjo nuk është precizuar. Që do të thotë se as Kievi nuk e di, ose nuk dëshiron të thotë.

Odesa nuk është hera e parë

Rasti nuk është i izoluar. Në fillim të korrikut në Odesë u arrestua edhe një docent 45-vjeçar në qendrën shkencore të Akademisë Ushtarake, i cili kishte qasje në sekrete shtetërore dhe në dokumente me shënimet „sekret“ dhe „rreptësisht konfidenciale“. Sipas hetimit, ai i kopjonte dhe ia dërgonte shërbimit ushtarak të zbulimit rus dokumentacionin projektues për dronët më të rinj sulmues ukrainas. Edhe atë e akuzuan për tradhti të lartë.

Dy rastet dallojnë në diçka thelbësore. Akademiku shihte në sistem nga brenda, por nga ana. Komandanti i grupit special ishte pjesë e sistemit - ai komandonte njerëz dhe kishte çelësin e vet të rrjetit të mbyllur. Nëse akuza vërtetohet, GRU-ja nuk rekrutoi një vëzhgues, por një njeri që vendoste.

Ballkani e njeh këtë skenë. Tradhtitë më të shtrenjta kurrë nuk vijnë nga jashtë - vijnë nga njeriu me legjitimacion, ai të cilit askush nuk i kërkon të legjitimohet. Pyetja që çdo shërbim në çdo shtet ka frikë ta shtrojë me zë është e njëjta: sa të tillë ka që ende nuk janë kapur?