Festimi i 35 vjetorit të pavarësisë kushtoi rreth 5,5 milionë euro - 340 milionë denarë. Zëdhënësja e qeverisë Marija Miteva e njoftoi këtë në një konferencë për shtyp, me dokumentacion, duke shpjeguar se pjesa kryesore, 300 milionë denarë, erdhi nga fitimi i pashpërndarë i Lotarisë Shtetërore për vitin 2024, e jo nga buxheti. Edhe 650 mijë euro të tjera i dhanë kompani shoqërisht të përgjegjshme.

Formalisht, pra, qytetarët nuk paguan asgjë nga thesari. Por në procedurë ka një detaj që hap pikërisht pyetjen që pushteti u përpoq ta mbyllte me të njëjtën konferencë.

Pesë ditë thirrje, një ofertë

Qeveria më 28 prill, në seancën e 167-të, i përcaktoi aktivitetet dhe i tregoi Lotarisë Shtetërore të sigurojë 300 milionë denarë dhe të shpallë thirrje publike. Thirrja u publikua më 4 maj - dhe zgjati pesë ditë. Në të u paraqit një firmë e vetme: „Stardast“, e lidhur me „Avalon“, dhe fitoi një kontratë sponsorizimi me vlerë 4,8 milionë euro.

Drejtori i Lotarisë Aleksandar Klimovski u pyet nëse kompania mund ta refuzonte Qeverinë. Përgjigjja ishte jo.

„Shoqëria aksionare ka 3 organe. Ka një aksionar që është shefi juaj dhe keni bordin mbikëqyrës e drejtues. Ne nuk mund t'i refuzojmë urdhrat nga aksionari nëse janë të ligjshëm dhe të qëllimshëm“, shpjegoi ai.

Edhe në komision, edhe në program

Ofertën e vlerësoi një komision trianëtarësh nga persona të jashtëm. Kryetar ishte kompozitori Nikollçe Micevski, anëtarë Zoran Stefanovski dhe Veselin Teoharov. Komisioni, sipas drejtorit, konfirmoi përputhshmërinë e ofertës dhe të programit të propozuar me kërkesat e Qeverisë.

I njëjti Nikollçe Micevski më vonë shfaqet si autor i orkestrimeve dhe aranzhimeve për koncertin e Hose Karerasit - pjesë e po atij programi.

I pyetur për këtë, Micevski dha një përkufizim më të ngushtë të rolit të tij se ai që dha drejtori.

„Komisioni ishte vetëm për verifikimin e vërtetësisë së dokumenteve, pra, nëse ato ishin dorëzuar plotësisht dhe në kohë. Para nesh u hap zarfi. Por, oferta që të angazhohesha në program erdhi më vonë. Në atë moment kur isha kryetar i komisionit, fare nuk e dija se do të isha pjesë e programit. Kjo erdhi më vonë, dikujt i pëlqen puna ime dhe ma ofroi“, deklaroi Micevski.

Dy shpjegimet nuk janë të njëjta. Drejtori thotë se komisioni konfirmoi edhe programin; kryetari i komisionit thotë se shikuan vetëm nëse dokumentet ishin të plota dhe të dorëzuara në kohë. Kjo nuk është nuancë - është dallimi mes një verifikimi teknik dhe një vlerësimi përmbajtësor.

Çfarë mbetet e panjohur

Deri tani nuk është publikuar kur saktësisht u angazhua Micevski, kush e zgjodhi, sa kompensim mori dhe nëse angazhimi u raportua para institucioneve. Nuk ka as vlerësim zyrtar nga një organ kompetent nëse fare ka ekzistuar konflikt interesi.

Nuk dihen as shumat e veçanta për Hose Karerasin, Dejvid Getën dhe interpretuesit vendas - ato kontrata kanë klauzola konfidencialiteti. Pra, e dimë sa gjithsej, nuk e dimë për çfarë.

Përfaqësuesi i „Avalon produkcija“ Boban Millososki zbuloi edhe se „Stardast“, firmë e vajzës së tij, dy muaj para publikimit të thirrjes mori 1,8 milionë denarë sponsorizim nga Lotaria për koncerte komerciale - për të cilat, siç tha, për momentin nuk i kujtohet cilat ishin.

Transparencë me orar të kufizuar

Miteva në konferencë iu referua së kaluarës: ish-drejtori i Lotarisë Perparim Bajrami dhe ish-zëvendëskryeministri i parë Artan Grubi janë të akuzuar në rastin „Lotaria“ për keqpërdorim të një shume që Prokuroria e rishikoi në 9,7 milionë euro. Krahasimi është i qartë - ata morën, ne dhamë.

Vetëm se krahasimi me diçka më të keqe nuk është i njëjti argument si prova se procedura ishte e pastër. Pesë ditë thirrje me një ofertë, një komision kryetari i të cilit më vonë punon në programin që e miratoi, dhe klauzola konfidencialiteti mbi të gjitha shumat e veçanta - këto janë tri gjëra nga të cilat një procedurë transparente nuk ka nevojë të mbrohet.

Lotaria Shtetërore nuk është arkë private. Fitimi i saj është shtetëror, pavarësisht nëse kaloi nëpër llogari thesari. Pyetja, pra, nuk është nëse festimi ishte i bukur. Pyetja është pse një procedurë për pesë milionë euro dukej sikur ishte qepur për një ofertues të vetëm.