Katër ditë heshtje, pastaj një njoftim prej dy fjalive. Kaq morën qytetarët e Manastirit për vdekjen e një 39-vjeçari nga Strumica, gjetur i vdekur në oborrin e Spitalit Klinik, dhe për pamjet që ndërkohë e kthyen tërë Maqedoninë.

MPB-ja njoftoi se identiteti i personave nga video që qarkullon në rrjetet sociale është vërtetuar dhe se disa persona janë thirrur në bisedë zyrtare. Dhe se - kjo është fjalia kyçe - i ndjeri J.I. në oborrin e spitalit nuk është njeriu që në pamje tërhiqet nga një person tjetër përgjatë Shirok Sokakut.

Pra kemi dy gjëra. Një rrahje e raportuar më 31 gusht në orën 03:45 pranë një hoteli në Shirok Sokak. Dhe një trup i vdekur i gjetur më pas në oborrin e spitalit. MPB-ja thotë se nuk janë të njëjtët njerëz. Mirë. Po çfarë ndodhi në orët ndërmjet?

Pikërisht kjo pjesë mbeti bosh. Njeriu atë natë ishte për kontroll në spital, pastaj doli. Trupi u gjet të nesërmen. Mes atyre dy momenteve ka një interval që deri tani askush nuk e ka mbushur me fakte. Autopsia është urdhëruar nga prokurori publik, materialet shkojnë te prokuroria, dhe kaq.

Pse katër ditë?

Pamjet nuk ishin sekret. Ishin kudo - në Facebook, nëpër grupe, në telefonat e gjysmës së qytetit. Njerëzit shihnin një burrë duke tërhequr një burrë tjetër nëpër rrugë në qendër të Manastirit dhe pyesnin çfarë kishte ndodhur. Institucioni që ka përgjigjen heshti katër ditë, e pastaj doli me demant në vend të shpjegimit.

Demanti është puna e lehtë. „Ai nuk është ai njeri“ nuk kërkon hetim, kërkon vetëm krahasimin e dy fytyrave. Shpjegimi - kush është njeriu në pamje, kush e tërhiqte, pse, a është kryer vepër penale - kjo kërkon punë. Dhe kjo ende mungon.

Kur institucioni lë zbrazëti, dikush tjetër e mbush. Katër ditë rrjetet sociale e shkruan skenarin në vend të policisë. A mendojmë vërtet se kjo është pasojë e rastësishme, e jo e parashikueshme?