Четири дена молк, па едно соопштение од две реченици. Толку добија граѓаните на Битола за смртта на 39-годишен струмичанец пронајден мртов во дворот на Клиничката болница, и за снимката што за тоа време ја сврте цела Македонија.

МВР соопшти дека идентитетот на лицата од видеото што кружи по социјалните мрежи е утврден и дека повеќе луѓе се повикани на службен разговор. И дека – тоа е клучната реченица – починатото лице Ј.И. во дворот на болницата не е човекот што на снимката го влече друго лице низ Широк Сокак.

Значи имаме две работи. Едно тепање пријавено на 31 август во 03:45 часот кај хотел на Широк Сокак. И едно мртво тело најдено потоа во дворот на болницата. МВР вели дека не се истите луѓе. Добро. А што се случувало во часовите помеѓу?

Токму тоа е делот што остана празен. Човекот бил на преглед во болницата ноќта, потоа излегол. Телото било најдено следниот ден. Помеѓу тие два моменти има интервал што никој засега не го исполнил со факти. Обдукцијата е наредена од јавен обвинител, материјалите одат до ОЈО, и толку.

Зошто четири дена?

Снимката не беше тајна. Таа беше секаде – на Фејсбук, во групи, на телефон кај половина град. Луѓето гледаа човек како влече друг човек по улица во центарот на Битола и прашуваа што се случило. Институцијата што има одговор молчеше четири дена, а потоа излезе со демант наместо со објаснување.

Демант е лесна работа. „Тоа не е тој човек“ не бара истрага, бара само споредба на две лица. Објаснувањето – кој е човекот на снимката, кој го влечел, зошто, дали е сторено кривично дело – тоа бара работа. И тоа сè уште го нема.

Кога институцијата остава празнина, некој друг ја пополнува. Четири дена социјалните мрежи го пишуваа сценариото наместо полицијата. Дали навистина мислиме дека тоа е случајна последица, а не предвидлива?