Njëzet vjet Florentino Perez sundoi Real Madridin pa guxuar askush t'i dilte përpara. Këtë herë pati një kundërkandidat - dhe sërish fitoi. Në zgjedhjet e para të kontestuara në klub që nga viti 2004 e këndej, Perez fitoi 65 për qind të votave dhe siguroi edhe një mandat në krye të klubit më të fuqishëm të futbollit në botë.

Kundërshtari ishte Enrike Rikelme, një sipërmarrës 37-vjeçar që u përpoq ta tundte strukturën me një histori për reforma drejtuese dhe për rrezikun e kapitalit të jashtëm. Mbi 100.000 anëtarëve me të drejtë vote u ofroi një alternativë - dhe dy të tretat thanë se nuk e duan. Rikelme këmbëngul se fushata hapi pyetje të rëndësishme, fjalia standarde e një njeriu që humbi, por nuk do të pranojë sa bindshëm.

Më interesantja është pse Perez fare i shpalli zgjedhjet. Mandati i tij zgjaste deri në vitin 2029 - mund të rrinte i qetë. Por pas një sezoni të dytë radhazi pa trofe, presidenti 79-vjeçar vendosi vetë të kërkojë legjitimitet të ri, në vend që të priste dikë tjetër t'ia kontestonte. Lëvizja e një njeriu që e di se mbrojtja më e mirë është të kontrollosh terrenin para se kundërshtari të vërë këmbën në të.

Rezultati menjëherë hap lëvizje. Pritet emërimi formal i Joze Murinjos si trajner - diçka që Perez e lidhi publikisht pikërisht me këtë fitore zgjedhore. Vijon edhe një përforcim serioz i ekipit në afatin kalimtar veror, me fokus te thellësia dhe te problemet me lëndimet që e munduan klubin sezonet e kaluara.

Demokraci me fitues të njohur paraprakisht - ky është një model që shikuesi ballkanas e njeh mirë. Kur ai që i shpall zgjedhjet njëkohësisht i mban të gjitha në duar, surprizat janë të rralla. Real Madridi mori një mandat të ri; pyetja është nëse do të sjellë edhe trofe të rinj, apo vetëm një fillim të ri të së njëjtës histori.