Дваесет години Флорентино Перез владееше со Реал Мадрид без никој да се осмели да му стане на пат. Овој пат имаше противкандидат – и пак победи. На првите оспорени избори во клубот од 2004 година наваму, Перез освои 65 проценти од гласовите и обезбеди уште еден мандат на чело на најмоќниот фудбалски клуб на светот.

Противникот беше Енрике Рикелме, 37-годишен претприемач што се обиде да ја разниша структурата со приказна за управувачки реформи и за опасноста од надворешен капитал. На над 100.000 членови со право на глас им понуди алтернатива – и две третини рекоа дека не ја сакаат. Рикелме инсистира дека кампањата отвори важни прашања, што е стандардна реченица на човек што изгубил, но не сака да признае колку убедливо.

Најинтересното е зошто Перез воопшто ги распиша изборите. Мандатот му траеше до 2029 година – можеше мирно да седи. Но по втора последователна сезона без трофеј, 79-годишниот претседател реши сам да побара нов легитимитет, наместо да чека некој друг да му го оспори. Потег на човек што знае дека најдобрата одбрана е да го контролираш теренот пред противникот да стапне на него.

Резултатот веднаш отвора движења. Се очекува формално именување на Жозе Мурињо за тренер – нешто што Перез јавно го врза токму за оваа изборна победа. Следува и сериозно засилување на тимот во летниот преоден рок, со фокус на длабочината и на проблемите со повредите што го мачеа клубот изминатите сезони.

Демократија со однапред познат победник – тоа е модел што балканскиот гледач добро го препознава. Кога оној што ги распишува изборите истовремено држи сè во рацете, изненадувањата се ретки. Реал Мадрид доби нов мандат; прашањето е дали ќе донесе и нови трофеи, или само нов почеток на истата приказна.