Një orë shi dhe Manastiri sërish nën ujë: Problemi nuk janë retë, por vendimet që nuk merren

Një orë shi. Kaq mjaftoi që Manastiri sërish të kthehet në një qytet nën ujë. Shtëpi, oborre dhe hapësira ndihmëse të përmbytura në nëntë rrugë, lumenj që rrjedhin nëpër qytet, baltë që hyn në shtëpi. Dhe sërish e njëjta pamje: shërbimet reagojnë pasi uji tashmë është brenda, jo para kësaj.

Një rrebesh e goditi Manastirin mbrëmjen e kaluar, midis orës 20:40 dhe 21:40. Njoftime për objekte të përmbytura mbërritën nga rrugët Prilepska, Gjorçe Petrov, Partizanska, Krste Nale, Kosta Abrashevik, Dame Gruev, Cërvena Voda, Çede Filipovski-Dame dhe Mirçe Acev. Ekipet e NKP „Niskogradba”, së bashku me shërbimet e tjera komunale dhe Njësinë Territoriale kundër zjarrit, ndërhynë për pastrimin e pusetave dhe nxjerrjen e ujit.

Problemi nuk është shiu. Problemi është sistemi që nuk punon.

Ekspertë dhe politikanë lokalë theksuan se përmbytja nuk është fatkeqësi natyrore, por rezultat i lëshimeve sistematike në planifikimin urbanistik dhe mirëmbajtjen e infrastrukturës publike. Kanalizimi atmosferik është i pamjaftueshëm dhe kërkon rishikim urgjent. Rikonstruksioni i rrugës Debarska krijon depozitime që bllokojnë kanalet. Rikonstruksioni shumëvjeçar i rrugës Kozara e destabilizon terrenin dhe e vështirëson kullimin. Projekte të papërfunduara, puseta të mirëmbajtura keq - dhe ja rezultati te shiu i parë më serioz.

Gabriela Ilievska nga lëvizja „Vredi” kritikoi kryetarin e komunës Toni Konjanovski për një qasje sipërfaqësore ndaj aktiviteteve në terren. Veçanërisht theksoi shpenzimin tenderik prej katër milionë denarësh për shërbime hoteliere - ndërsa infrastruktura po shkatërrohet. Prioritetet janë të qarta, thjesht nuk janë atje ku duhet të jenë.

Kjo nuk është hera e parë që Manastiri mbytet, as do të jetë e fundit. Çdo shi më serioz zbulon të njëjtën gjë: një qytet që nuk ka sistem funksional kullimi dhe një pushtet që reagon me nxjerrje uji, jo me planifikim. Sa herë duhet të përsëritet e njëjta pamje që dikush të kuptojë se problemi nuk janë retë, por vendimet që prej vitesh nuk merren?