Princi i Uellsit nuk la vend për pyetje - Aston Villa është e tij, dhe e di gjithë Birminghami. Ndërsa Aston Villa festonte katërshen ndaj Nottingham Forest dhe kalimin në finalen e Ligës së Evropës, princi William ishte në Villa Park, dhe kamerat regjistruan diçka që rrallë shihet te trashëgimtari britanik i fronit: emocione të vërteta, eksitim të vërtetë, pa frena protokollare.

„Buzëqeshje e pandërprerë, britma, duartrokitje, përqafime me fqinjët", përshkroi një nga të pranishmit. Golat i shënuan Ollie Watkins, Emi Buendía dhe John McGinn (dy). Nën komandën e trajnerit Unai Emery, tifozët anglezë marrin destinacion në finale evropiane pas 44 vitesh. Princi nuk e fshehu se është tifoz - dhe nga ai i vërteti, jo nga ceremoniali.

Dashuria e William-it për Villën rrjedh që nga vitet shkollore. „Doja një ekip nga mesi i tabelës, që do të më jepte momente me intensitet të madh emocional", deklaroi dikur. Kjo është një rrëfim që e kupton çdo tifoz ballkanik - jo të gjithë mund të jenë tifozë të më të mëdhenjve. Ndonjëherë zgjedhja është etike, ndonjëherë sentimentale, por kur është e vërtetë, mbahet. William e pa ndeshjen e tij të parë me 17 vjeç dhe që atëherë nuk e ka humbur asnjë mundësi për të qenë në stadium.

Anëtari më i madh i familjes që e ndjek traditën është princi George (12), i cili tashmë ishte në çerekfinalen e Ligës së Kampionëve në Paris në prill 2025. Princi Louis (8), siç pranon vetë babai, „mban anë me rreth pesë ekipe të ndryshme". Ky është përshkrimi më i sinqertë i dashurisë fëmijërore për futbollin - kur ende nuk e di se kush je, i pranon të gjitha.

William është gjithashtu patron i Federatës Angleze të Futbollit, rol që e trashëgoi nga mbretëresha Elizabeta II. Lidhja institucionale është një gjë. Villa është tjetër - aty zemra e tij nuk ka tituj. Dhe nesër, kur do të luajnë në finalen evropiane, nënkuptohet se do të jetë në rreshtin e parë. Edhe familjet mbretërore kanë momente kur i hedhin tutje protokollet. Ky ishte një i tillë.