Galler Prensi soru bırakmadı - Aston Villa onun kulübü, ve bunu tüm Birmingham biliyor. Aston Villa Nottingham Forest'a karşı dörtlüğü ve Avrupa Ligi finaline yükselişi kutlarken, Prens William Villa Park'taydı; ve kameralar bir İngiliz tahtının varisinde nadiren görülen bir şeyi yakaladı: gerçek duygular, gerçek heyecan, protokol kısıtlaması olmadan.

„Sürekli gülümseme, bağırışlar, alkışlar, yan koltuklardakilerle kucaklaşmalar", diye anlattı orada bulunanlardan biri. Golleri Ollie Watkins, Emi Buendía ve John McGinn (iki) attı. Teknik direktör Unai Emery yönetiminde, İngiliz taraftarlar 44 yıl sonra Avrupa finali destinasyonunu alıyor. Prens, taraftar olduğunu gizlemedi - ve gerçeğinden, törenselden değil.

William'ın Villa'ya olan sevgisi okul yıllarına dayanıyor. „Tablonun ortasından bir takım istiyordum, bana büyük duygusal yoğunluk anları verecek bir takım", dedi bir keresinde. Bu, her Balkanlı taraftarın anlayacağı bir itiraf - herkes en büyüklere taraftarlık edemez. Bazen seçim etik, bazen duygusal, ama gerçek olduğunda kalıcı oluyor. William ilk maçını 17 yaşında izledi ve o zamandan beri stadyumda olma fırsatını kaçırmadı.

Aileden geleneği takip eden büyük üye Prens George (12), Nisan 2025'te Paris'teki Şampiyonlar Ligi çeyrek finalinde zaten bulunmuştu. Babanın kendisinin de kabul ettiği gibi, Prens Louis (8) „yaklaşık beş farklı takıma taraftarlık ediyor". Bu, çocuğun futbol sevgisinin en samimi tarifidir - henüz kim olduğunu bilmediğinde, hepsini kabul edersin.

William aynı zamanda İngiliz Futbol Federasyonu'nun da hamisi - II. Kraliçe Elizabeth'ten miras aldığı bir rol. Kurumsal bağ bir şeydir. Villa başka - orada kalbinin unvanı yok. Ve yarın Avrupa finalinde oynadıklarında, ön sırada oturacağı kendiliğinden anlaşılıyor. Kraliyet aileleri de protokolleri bir kenara fırlatma anlarına sahip. Bu da bunlardan biriydi.