Penélope Cruz ndryshoi ngjyrën e flokëve, dhe menjëherë u ndez diskutimi për atë që në fakt funksionon për gratë e pjekura. Në ndeshjen e Paris Saint-Germain më 2 maj 2026, aktorja spanjolle u paraqit me një nuancë të re, më të nuancuar - bjond lajthia, ose siç e quajnë stilistët, „avellana bjond". Kjo nuk është bjondja klasike. Është rruga e mesme mes bjondes dhe gështenjës së hapur natyrale - pikërisht ajo që shumë gra dëshirojnë, por pak arrijnë ta gjejnë.

Çfarë e bën të veçantë këtë ngjyrë? Kur vendosen prelive të çelura mbi një bazë natyrore të errët, ekziston rreziku që flokët të duken „si me vija" ose artificiale. Bjond lajthia e shmang këtë - tonet janë të ngrohta, me kujtim të bademit të pjekur, dhe përshtaten në strukturën natyrore të flokëve pa kufij të dukshëm. David Lorente, parukier që punon shpesh me personazhe të famshëm, thotë se kjo është „ngjyra ideale për gratë që duan t'i japin dritë flokëve pa u larguar shumë nga rrënjët natyrore".

Ekspertja Rosa Rogedo, e cila drejton trajnime në Druni, e përshkruan nuancën edhe më konkretisht: „Jep pamje të shëndetshme, jep dimension, vëllim vizual dhe butësi në fytyrë." Dhe pika kyçe për shumë gra që kujdesen për mirëmbajtjen: ngjyra nuk kërkon freskim të shpeshtë. Kur flokët rriten, rrënjët e reja përshtaten natyrshëm me ngjyrën bazë, pa pasur nevojë për vizita në sallon çdo tri javë.

Për gratë mbi 40 vjeç, kjo është një nga nuancat më të rekomanduara - jo sepse „mbulon vitet", por sepse i jep fytyrës një prekje ngrohtësie pa agresivitet. Shumë bjonde e zbeh fytyrën; shumë e errët e bën të lodhur. Lajthia gjen mesin.

Për gratë ballkanike, që zakonisht kanë bazë natyrore gështenjë të errët, kjo teknikë është thuajse sikur të ishte krijuar për to. Ndryshe nga bjondja platinë rezistente që rrallë i del salloneve të Maqedonisë, bjond lajthia mund të bëhet kudo. Pyetja është vetëm të gjendet një parukier që kupton se prelivet nuk janë fjalë në katalog - por dimensione në fytyrë.