Një tregim nëntëvjeçar përfundoi në heshtje. Andy Robertson e la Liverpulin me një transfer të lirë dhe nga 1 korriku është lojtar i Tottenham-it - pa dëmshpërblim, pa negociata për një shumë, vetëm një nënshkrim dhe një fanellë e re. Për një lojtar që me klubin fitoi Premier Ligën dy herë, Ligën e Kampionëve, FA Kupën dhe dy Kupat e Ligës, largimi pa asnjë euro dëmshpërblim thotë gjithçka për mënyrën se si futbolli sillet me ata që i dhanë më shumë.

Shifrat pas tij janë të vështira për t'u injoruar: 378 paraqitje për Liverpulin, 14 gola dhe 69 asistime nga një pozicion nga i cili rrallë priten shifra. Sezonin e kaluar bëri 36 paraqitje në total, por nisi vetëm 11 ndeshje në ligë - klubi tashmë po kërkonte një mbrojtës të majtë më të ri, kurse Robertson e kuptoi sinjalin para se dikush t'ia thoshte me zë.

Në Tottenham e pret Roberto De Zerbi, i cili nuk e fshehu kënaqësinë. Trajneri e përshkroi si „një lojtar të cilin e admiron prej vitesh“ dhe foli për përvojën dhe mentalitetin fitimtar që sjell në zhveshtore. E përkthyer nga gjuha e trajnerëve: u duhet dikush që di si fitohen trofetë, sepse vetë prej kohësh nuk kanë fituar.

Për tifozët në Ballkan që ndjekin Premier Ligën, ky është një nga ato transferime që duken të vogla në letër, por peshojnë më shumë në zhveshtore sesa në fushë. Robertson nuk është më 25 vjeç dhe këtë e di secili. Por pyetja nuk është sa vrapon ai, por sa më shpejt do të vrapojnë të tjerët rreth tij kur të shohin se si duket dikush që ka qenë aty ku ata duan të arrijnë.