Konflikti mes SHBA-së dhe Iranit hyri në një fazë të re të rrezikshme. Ditën e dytë radhazi forcat amerikane bombarduan objektiva në Iran, ndërsa Teherani kundërpërgjigjet me një sulm ndaj bazave amerikane në Kuvajt dhe Bahrein. Lufta që gjatë u zhvillua përmes ndërmjetësve dhe kërcënimeve tani zhvillohet drejtpërdrejt, me raketa dhe dronë.

Sipas Komandës Qendrore amerikane, avionët goditën „infrastrukturë ushtarake, sisteme komunikimi, mbrojtjen kundërajrore, depo dronësh dhe kapacitete për vendosjen e minave detare". Uashingtoni e paraqiti sulmin si përgjigje ndaj një goditjeje iraniane mbi një tanker nafte në Ngushticën e Hormuzit - pikërisht atë ngushticë përmes së cilës kalon një pjesë e konsiderueshme e naftës botërore, dhe mbyllja e së cilës do të ndihej menjëherë edhe te pompat tona të benzinës.

Garda Revolucionare e Iranit dhe marina kundërpërgjigjen me një sulm të përbashkët me dronë ndaj bazave amerikane në gji. Mediat iraniane raportuan për disa shpërthime në rajonet jugore Sirik dhe Keshm. Sipas një zyrtari amerikan të paidentifikuar, nuk pati amerikanë të vrarë e as dëme të mëdha në baza - por në luftë, raportet e para gati gjithmonë janë më të favorshmet për atë që i jep.

Më shqetësuese është retorika. Në rrjetin e vet, Donald Trump shkroi se iranianët ndoshta as nuk mund të duan të jenë „të arsyeshëm", dhe se atëherë do të detyrohen ta përfundojnë ushtarakisht punën që e nisën. Kur presidenti i një superfuqie publikisht heq dorë nga arsyeja si mundësi, kjo nuk është vetëm kërcënim - është një paralajmërim. Dhe përshkallëzimi në Gji kurrë nuk mbetet aty; çmimet, frika dhe paqëndrueshmëria udhëtojnë shpejt, deri në Ballkan.