Конфликтот меѓу САД и Иран влезе во опасна нова фаза. Втор ден по ред американските сили бомбардираа цели во Иран, а Техеран возврати со напад врз американски бази во Кувајт и Бахреин. Војната што долго се водеше преку посредници и закани сега се води директно, со ракети и дронови.

Според американската Централна команда, авионите гаѓале „воена инфраструктура, комуникациски системи, противвоздушна одбрана, складишта за дронови и капацитети за поставување морски мини”. Вашингтон го претстави нападот како одговор на ирански удар врз нафтен танкер во Хормузскиот теснец – истата таа теснина низ која поминува значителен дел од светската нафта, и чие затворање веднаш би се почувствувало и на нашите бензински пумпи.

Иранската Револуционерна гарда и морнарицата возвратија со заеднички напад со дронови врз американските бази во заливот. Ирански медиуми јавија за повеќе експлозии во јужните региони Сирик и Кешм. Според неименуван американски функционер, немало загинати Американци ниту голема штета на базите – но во војна, првите извештаи речиси секогаш се најповолни за оној што ги дава.

Најзагрижувачка е реториката. На својата мрежа, Доналд Трамп напиша дека можеби нема ни да можат ни да сакаат да бидат „разумни”, и дека тогаш ќе бидат принудени воено да ја завршат работата што ја започнале. Кога претседател на суперсила јавно се откажува од разумот како опција, тоа не е само закана – тоа е најава. А ескалацијата во Заливот никогаш не останува таму; цените, стравот и нестабилноста патуваат брзо, и до Балканот.