Dy negociatorë amerikanë udhëtuan me tren nëpër Poloni për të arritur në Kiev. Jo sepse donin dramë skenike, por sepse avioni nuk mundi të ulej - goditjet ruse ranë edhe afër aeroportit të kryeqytetit ukrainas. Kjo është pamja nga e cila duhet nisur kur dikush thotë se paqja është afër.

Stiv Vitkof dhe Xhared Kushner më 6 shtator erdhën për herë të parë në Ukrainë që nga fillimi i ofensivës ruse. Vetëm një ditë më parë ishin ulur në Moskë me Vladimir Putinin. Bisedimet zgjatën disa orë, pastaj iu bashkuan këshilltarët për siguri kombëtare të Britanisë, Francës dhe Gjermanisë. Të gjithë dolën me fjalë të zgjedhura me kujdes: „përmbajtësore“, „të rëndësishme“, „inkurajuese“. Dhe pastaj Volodimir Zelenski tha çfarë pret në të vërtetë.

Fjalia që i asgjësoi të gjitha deklaratat optimiste

„Nëse lufta vazhdon - dhe ne presim që lufta do të vazhdojë - llogarisim shumë në ndihmën dimërore, në mbështetjen për mbrojtjen kundërajrore dhe sektorin energjetik“, deklaroi Zelenski para gazetarëve. Në një formulim tjetër ishte edhe më i drejtpërdrejtë: siç duket tani, lufta do të zgjasë edhe përgjatë dimrit.

Pra, Kievi nuk po përgatitet për paqe në javët e ardhshme. Po përgatitet për edhe një dimër lufte. Bisedimet për ndihmën amerikane prandaj përfshinë raketa për sistemet „Patriot“, mbrojtjen e sistemit energjetik dhe një paketë të veçantë për muajt e dimrit, kur Ukraina pret një valë të re goditjesh ruse mbi infrastrukturën elektrike.

Dy palët flasin për luftëra të ndryshme

Amerikanët nga Moska sollën një version: Putini u kishte thënë se Rusia po arrin „rezultate të prekshme“ në fushëbetejë dhe se pret t'i arrijë objektivat e veta të luftës. Në Kiev dëgjuan të kundërtën. Përfaqësuesit ukrainas pretendojnë se ushtria në gusht ka marrë më shumë territor sesa ka humbur dhe se forcat ruse atë muaj patën rreth 42.000 të vrarë e të plagosur - vlerësime ukrainase që askush nuk i ka konfirmuar në mënyrë të pavarur.

Kur dy palë në të njëjtën tavolinë ofrojnë përshkrime kaq të ndryshme të së njëjtës luftë, çfarë saktësisht po negociojnë? Putini sërish përmendi zgjidhjen e „shkaqeve rrënjësore të konfliktit“ - një formulim që Moska e përdor prej vitesh për t'i paketuar kërkesat e veta kryesore: territorin, heqjen dorë të Ukrainës nga NATO-ja dhe kufizimin e potencialit të saj të ardhshëm ushtarak.

Një fjalë e përshkruan të gjithë bllokadën

Zelenski u përgjigj se Ukrainës nuk i duhen premtime por garanci sigurie „të forta dhe të qarta“ - ushtri e fortë, rimëkëmbje ekonomike dhe ndihmë ushtarake perëndimore e vazhdueshme. Për territorin, përkatësisht për pjesën e Donbasit që Moska e kërkon, nuk dha asnjë shenjë se është gati të lëshojë pe. Pyetjen e përshkroi me një fjalë: „vështirë“.

Vitkofi pranoi se të dyja palët do të duhet të pranojnë kompromise nëse duan ta ngushtojnë hendekun. Por për momentin nuk ka as shenjë se Moska është gati për lëshime territoriale që do ta kënaqnin Kievin, as se Kievi do t'i pranojë kërkesat ruse. Disa diplomatë përmendin pranverën si pikë të mundshme për një përpjekje të re. Të tjerë janë shumë më pesimistë.

Lajmi më i mirë i gjithë vizitës zgjati dy ditë

Rusia dhe Ukraina u pajtuan që sa të zgjaste misioni diplomatik të mos kryenin goditje ajrore mbi kryeqytetet. Kievi mori një frymëmarrje të shkurtër pas sulmeve thuajse të pandërprera. Zelenski madje bëri shaka se Vitkofi dhe Kushneri atë ditë e mbrojtën qytetin „më mirë se Patrioti“.

Kjo është shaka, por edhe përshkrimi më i saktë i gjendjes: mbrojtja më e sigurt kundërajrore e Kievit ishin dy mysafirë prania e të cilëve i pauzoi bombat. Kur u larguan, pauza mori fund. Rusia refuzoi një armëpushim më të gjerë, ndërsa luftimet në front dhe goditjet jashtë kryeqyteteve nuk pushuan.

Në Ballkan e njohim këtë skenë: tavolina, fotografi, deklarata për „bisedime të rëndësishme“, e pastaj vite në të cilat nuk ndryshon asgjë përveç numrit të njerëzve që nuk janë më këtu. Fjala „negociata“ tingëllon si lëvizje. Ndonjëherë është vetëm përshkrim i vendit ku ngelëm.