Lindozo - portugalsko selo s najviše horeosa na Iberijskom poluostrvu, srednjovekovna tvrđava iz 1258. i relikvija poljoprivrede od pre dva veka

U Alto Minju, nekoliko kilometara od španske granice s pokrajinom Orense, skriveno među stenovitim vrhovima iznad akumulacije Alto Lindozo, nalazi se Lindozo - portugalsko selo s samo 1300 stanovnika i najvećom koncentracijom espigeirosa (tradicionalnih horeosa za čuvanje žita) na celom Iberijskom poluostrvu. Veća čak i od onih u Galiciji i Asturiji, koje se smatraju matičnim oblastima ove vrste arhitekture.

Selo se nalazi u okviru Nacionalnog parka Peneda-Žereš - jedinog pravog nacionalnog parka u Portugalu. Selo ima srednjovekovni zamak iz 1258. godine, koji je služio kao ključna odbrambena tvrđava tokom Portugalskog rata za nezavisnost u 17. veku. Danas je nacionalni spomenik s pristupačnim ruševinama - kuća alkalda, zidovi, kapela i kula i dalje stoje.

Espigeirosi su visoke kamene strukture s posebnom namenom - čuvanje i sušenje žita. Najstariji datira iz 1610. godine. Njihova gradnja odražava poljoprivrednu transformaciju iz 17. veka kada je američki kukuruz stigao u Evropu i preobrazio seoski život. Imaju ventilacione proreze, granitne krovove i posebne prepreke protiv glodara nazvane tornaratos - detalji koji pokazuju da su ljudi iz te ere mislili praktično, ne sentimentalno.

Oko akumulacije Alto Lindozo postoji tužna priča - prilikom njene izgradnje 1992. potopljeno je pet galisijskih sela. Dno jezera čuva sećanje na ta nestala naselja. Jedno od njih, Vilarinjo das Furnas, danas je neformalna atrakcija za ronioce koji žele da vide potopljeno selo.

Za posetioce postoje staze od 6,46 do 10,45 kilometara kroz park. Centar za posetioce Porta de Lindozo nudi informacije o prekograničnom biosfernom rezervatu Žereš-Hures. U blizini se nalazi Soahu s njegovih 24 horeosa - još jedan svedok iste tradicije. Za balkanskog putnika navikllog na Ohrid i Prespu, ova kombinacija prirode, istorije i tišine delovaće poznato, ali ima svoj izuzetan karakter.