UEFA İcra Komitesi, Selanik'te yapılan toplantısında 2029 Avrupa Ligi finalinin Belgrad yakınlarındaki Ulusal Stadyum'da oynanmasına karar verdi. Tarih 23 Mayıs 2029. Aynı toplantı 2028 finalini Bükreş'teki Ulusal Arena'ya verdi.

Güneydoğu Avrupa'da art arda iki final. Bu kayma herhangi bir siyasi mesajla ilgili değil - kapasiteyle, altyapıyla ve şu anda hangi şehirlerin yeni büyük stadyumu olduğuyla, hangilerinin olmadığıyla ilgili.

Henüz var olmayan bir stadyum

Duyurularda en sessizce geçilen kısım bu. Surçin yakınındaki Ulusal Stadyum hâlâ inşa halinde. UEFA, şantiye, planlar ve takvim olarak var olan bir tesise final veriyor - takvimin 2029 olması kaydıyla ki her şey yolunda giderse bu yeterli bir süre.

Bu tür kararlar Avrupa futbolunda alışılmadık değil, ama kendi riskini de taşıyor: verilen final aynı zamanda bir son tarih ve bir baskı unsuru hâline geliyor. İnşaat gecikirse, gecikme artık iç mesele olmaktan çıkıp Nyon'un ilgilendiği bir mesele oluyor.

Bölgenin gerçekte kazandığı

Avrupa Ligi finali, Şampiyonlar Ligi finali değil, ama küçük bir etkinlik de değil. Şehirde on binlerce konuk, uçaklar, oteller, yüz ülkede yayın ve bölgenin başka bir nedenle spor haberlerinde yer aldığı bir hafta demek.

Üsküp'ten bakıldığında başka bir şeyi not etmekte fayda var. Bu tür kararları altyapı belirliyor. Lobicilik değil, prestij değil, açıklamalar değil - ülkenin koşulları karşılayan bir tesisinin olup olmaması. Bükreş'in var, Belgrad inşa ediyor. Makedonya'da benzer bir şey bekleyen herkes için soru sıranın ne zaman geleceği değil, o sıranın gelmesi için somut olarak neyin var olduğu.

2029'da Balkanlar bir Avrupa finaline ev sahipliği yapacak. Bu gerçek bir haber ve kendi başına yeterli - onu şimdiden başka bir şeye çevirenler olmadan.