Komiteti Ekzekutiv i UEFA-s, në mbledhjen e mbajtur në Selanik, vendosi që finalja e Ligës së Evropës në vitin 2029 të luhet në Stadiumin Kombëtar afër Beogradit. Data është 23 maj 2029. E njëjta mbledhje ia dha finalen e vitit 2028 Arenës Kombëtare në Bukuresht.

Dy finale njëra pas tjetrës në Evropën Juglindore. Kjo është një zhvendosje që nuk ka lidhje me asnjë mesazh politik - ka lidhje me kapacitetin, infrastrukturën dhe me atë se cilat qytete për momentin kanë stadiume të reja të mëdha e cilat jo.

Stadium që ende nuk ekziston

Kjo është pjesa që në komunikata përmendet më së qeti. Stadiumi Kombëtar afër Surçinit ende është në ndërtim. UEFA i jep finalen një objekti që ekziston si kantier, plane dhe afate - me atë që afati është viti 2029, çka është kohë e mjaftueshme nëse gjithçka shkon siç duhet.

Vendime të tilla nuk janë të pazakonta në futbollin evropian, por sjellin edhe rrezikun e vet: finalja e dhënë bëhet njëkohësisht afat dhe presion. Nëse ndërtimi vonohet, vonesa nuk është më temë vendore, por temë me të cilën merret Nioni.

Ajo që rajoni realisht fiton

Finalja e Ligës së Evropës nuk është finalja e Ligës së Kampionëve, por nuk është as ngjarje e vogël. Është një natë me disa dhjetëra mijëra mysafirë në qytet, avionë, hotele, transmetime në njëqind vende dhe një javë e tërë në të cilën rajoni është në lajmet sportive për një arsye tjetër.

Parë nga Shkupi, ia vlen të vërehet diçka tjetër. Infrastruktura i sjell vendimet e tilla. Jo lobimi, jo prestigji, jo deklaratat - por nëse vendi ka objekt që i plotëson kushtet. Bukureshti e ka, Beogradi po ndërton. Pyetja për këdo që pret diçka të ngjashme në Maqedoni nuk është kur do të vijë radha, por çfarë konkretisht ekziston që ajo radhë të vijë.

Në vitin 2029 Ballkani do të jetë nikoqir i një finaleje evropiane. Ky është lajm i vërtetë dhe i mjaftueshëm në vetvete - pa të gjithë ata që tashmë po e kthejnë në diçka tjetër.