Bazı düğünler geçer ve çabucak unutulur. Ve bazı düğünler tüm bir kraliyet döneminin fotoğraf hafızası haline gelir. Danimarka'lı Mary'nin 14 Mayıs 2004'te Kopenhag'ta Veliaht Prens Frederik ile düğünü ikinci kategoriden. Yirmi iki yıl sonra, o törenin konukları hala „kim olduklarına" değil, „üzerlerinde ne olduğuna" göre sıralanıyor.

İspanya Kraliçesi Letizia - o zamanlar hala prensestir - Lorenzo Caprile'in kırmızı krep-de-Chine elbisesi içinde göründü. Cesur bir seçim: göz ardı edilmesine izin vermeyen sert bir renk. Pastel değil, yumuşaklık değil. Bir ifade.

Hollanda veliaht prensesi Maxima, o zaman ilk çocuğuyla görünür hamileyken, pembe Valentino içinde „yıldız" tacıyla göründü. Sade, yumuşak, o zaman da sahip olduğu belirli bir şeyle: resmi giyim içinde lirik bir gayri resmilik.

Monako'lu Caroline, belki de tüm 21. yüzyıldaki kraliyet törenlerinin en deneyimli konuğu, koyu dantelli bir elbise ve Brunswick tacıyla - 19. yüzyıldan beri tahtlar ve kraliçeler arasında dolaşan taşlar - göründü. Belki de gelin olmadığı, tarihi olan konuk olduğu sahnelerde en iyisidir.

Danimarka'lı Mary'nin düğününü özel yapan sadece kıyafet kodu değil. Avrupa kraliyet elitinin yarısının tek bir yerde görüldüğü, hala bugün „kraliyet-moda" Instagram çevresinde incelenen titizlikle seçilmiş takılar ve elbiselerle. Yirmi iki yıl sonra o törenden tek bir detay bile unutulmadı.

Karşılıklı poz vermeyi ilgiyle izleyen Balkan okuru için bir nüans daha var. Sahip olduğumuz Balkan kraliyet törenleri - 1972'de Londra'da Aleksandar Karadjordjević'in düğünü veya Cetinje'de Nikola'nın - Avrupa işinden çok diaspora işiydi. Orada görünen kraliçeler önemli taclar takarlardı, ancak Mary, Maxima ve Caroline'in sahip olduğu izleyici olmadan. Bu, kopmuş tarihsel hafızamızın özetlenmemiş maliyetlerinden biridir.

Ya Mary? Bu arada kraliçe oldu. Ki bu da sonunda düğünün tüm amacıydı.