Eylül düğünü kulağa uzlaşma gibi geliyor - ağustos kadar sıcak değil, ekim kadar soğuk değil, misafirler tatilden dönmüş. Tam da bu yüzden en çok talep gören dönem; yani temmuzda bulacağınızı sandığınız her şey, bir buçuk yıl önce aramaya başlamış biri tarafından çoktan kapılmış oluyor.

Dört İspanyol düğün organizatörü, birbirinden bağımsız olarak aynı rakamı veriyor ki bu, hiçbir sektörde pek rastlanan bir şey değil. On sekiz ay önceden - süre bu. Madridli Gisela Principe on iki ila on sekiz aya izin veriyor, ama belirli bir mekân ya da belirli bir tedarikçi için daha erken davranmak gerektiğini ekliyor. Salamanca'dan doğrudan söylüyorlar: „Seçilen ay eylülse, planlama en az on sekiz ay önceden başlamalı.”

Sıra, listeden daha önemli

Kimse her şeyi bir anda rezerve etmiyor - ve sonradan bir şeyin elden gitmesine yol açan hata da bu. Rossi Landazuri sırayı veriyor: kilise, kutlama mekânı, catering, sonra müzik. Müzik önceliklerde giderek yükseliyor, çünkü iyi gruplar erken doluyor. Salamanca ekibi, cateringin hemen ardından fotoğraf, video ve DJ'i ekliyor.

Principe, bütün bunlardan önce çiftin tek başına vermesi gereken dört karar olduğunu savunuyor: bütçe, davetli sayısı, şehir mi yoksa şehir dışında bir mülk mü, ve insanlara nasıl bir deneyim yaşatmak istedikleri. Bu dördü olmadan tedarikçi seçmek karanlığa ateş etmektir.

Başta kimsenin söylemediği

Eylül düğününün en büyük pratik sorununun düğünle ilgisi yok. Ondan önce ağustos geliyor. İnsanlar tatilde, yanıt vermiyorlar ve katılım onayları tam anlamıyla etkinlikten önceki hafta geliyor. Bu da catering'in, masa düzeninin ve bütçenin yarısının bağlı olduğu davetli sayısının son ana kadar bilinmemesi demek.

İkinci sorun ışık. Eylülde yazın zirvesindeki kadar gün ışığı yok ve gün batımı daha erken. Bu, fotoğraf çekimini ve günün tüm programını doğrudan kaydırıyor. Sevilla'dan, bizde de geçerli olan yerel bir ayrıntı ekliyorlar: eylül başındaki düğünler sıcak nedeniyle genelde akşam yapılıyor, yirmisinden sonra ise öğleden önceki saatlere kaymaya başlıyor.

Feda edilmesi gerekenler de var. Çadır ve şemsiye bulmak zor - herkes aynı anda istiyor. Principe ise en zorunu söylüyor: mutlak kontrol fikrinden vazgeçmek gerekiyor. Eylülde hava değişken, mekânın kendi kuralları var ve B planı karamsarlık değil, koşuldur.

Dördünün de vardığı sonuç aynı ve yukarıda sayılan tüm sorunlara rağmen - avantajlar ağır basıyor. Ölçülü sıcaklık, daha iyi ışık, nihayet kullanılabilen açık alan. Bizde düğünler düzenli olarak aylarca hazırlık gerektiren bir askeri operasyon gibi planlanıyor. Fark şu ki bu operasyonun kesin bir süresi var ve o, tarihten bir buçuk yıl önce.