Yedi kişiye bölünmüş doksan dört yıl hapis. Split'teki Županija Mahkemesi'nin Şibenik bölgesinde sivillere karşı işlenen savaş suçları için açıkladığı ceza bu. Mahkûmlar arasında eski Yugoslav Halk Ordusu generali Borislav Cukiç ile Sırp güçlerinin altı eski komutanı ve Knin polisinin görevlileri var.

Cukiç on altı yıl aldı. Yovan Grubiç, Milan Radiç ve Petar Andriç de aynı cezayı aldı. Vladimir Davidoviç ile Knin polisinin eski sekreterleri İliya Priyiç ve Slobodan Vuyko onar yıl aldı. Mahkeme heyeti başkanı Zoran İvanişeviç'e göre ilk dördü „aktif katılım ve emir verme nedeniyle” mahkûm edildi; kalan üçü ise astlarının işlediği suçları ne engelledikleri ne de kovuşturdukları için.

Kararın ardındaki rakamlar

İddianame Ağustos 1991'den 4 Ağustos 1995'e kadarki dönemi kapsıyor - sivil yerleşimlere yönelik topçu ve piyade saldırıları. Karara göre suçlar 118 sivilin canını aldı. Beş kadın cinsel saldırıya uğradı, yedi vakada ise teşebbüs söz konusu. Savcılık 450 tanıktan ve 3.000'den fazla belgeden delil sundu.

İlk sayılan saldırılardan karara kadar otuz bir yıl. Otuz bir. Bu, 1991'de doğan bir çocuğun büyümesine, üniversiteyi bitirmesine, göç edip geri dönmesine yetecek kadar zaman - ve mahkeme yakınına ne olduğunu hâlâ söylememiş olacak kadar.

Teselli olamayacak kadar geç gelen adalet

Karar kesinleşmedi ve temyiz neredeyse garanti. Mahkûmların bir kısmı, bölgedeki benzer birçok süreçte olduğu gibi, yetkililerin ulaşamayacağı yerde. Ve kimsenin yüksek sesle sormadığı soru burada: bu cezaların kaçı gerçekten çekilecek?

Balkanlar'ın böyle kararlardan oluşan koca bir arşivi var. Sayılar farklı, isimler farklı, ama yapı aynı - uzun bir yargılama, hapis yıllarında yüksek rakamlar, ardından kimin nerede ve hangi koşullarda ceza çekeceğine karar verilen sessiz bir evre. Doksanlı yılların yargılamaları üç on yıl sonra yapılıyor; tanıkların bir kısmı artık yok, mahkûmların bir kısmı yaşlı adamlar.

Bu neden Şibenik'in ötesinde de önemli

Bölgedeki her böyle karar, komşu yargılara da bir mesaj: dosyalar yalnızca onlarca yıl geçti diye kapanmış değil. Bu, o savaşların tüm tarafları için istisnasız geçerli. Kurumlar ya işi bitirir, ya da zamanın bir savaş komutanının sahip olabileceği en iyi savunma avukatı olduğunu doğrular.

Dört yüz elli tanık ve üç bin belge sembolik bir rakam değil - yıllar süren ve para maliyeti olan bir iş yükü. Soru şu: bu iş, gerçekten çekilen bir cezayla mı bitecek, yoksa bölgenin arşivine eklenen bir ciltle mi?