Kumanova itfaiyecilerinin bu hafta sonu yaptığı müdahalelerin büyük bölümü Kumanova'da değildi. Likova'daydı, komşu köylerdeydi, günlerdir yanan yerlerdeydi. Belediye Başkanı Maksim Dimitrievski bunu yüksek sesle söyledi - ve ardından bütün durumu açıklayan cümleyi kurdu.

„Kumanova Belediyesi, itfaiye biriminin masraflarının büyük bölümünü kendi kaynaklarıyla karşılıyor; kapsadığımız diğer belediyeler ise tek bir denar bile ayırmıyor.”

Yani: bir belediye ödüyor, birkaç belediye kullanıyor. Bu dayanışma değil, sistemdeki bir delik. Dimitrievski, konunun ZELS oturumlarında defalarca açıldığını, ancak „bazı belediyelerin güvenlikleriyle ilgilenecek başka birinin bulunduğunu” söylüyor.

İnsan kaynağının önemli bir bölümü sınırların dışına gönderilmiş olsa da Kumanova'nın hiçbir an yedek ekipsiz kalmadığında ısrar ediyor. Son günlerde Kumanova itfaiyecileri, ateşin Mateyçe ve manastır yönüne yayıldığı Nikuştak'ta, ayrıca Umin Doll, Kuçkarevo, Gradişte, Rejanovce ve Viştica'da, bunun yanı sıra „Bozhidar Mickoviç” sokağındaki bir ev yangınında müdahale etti.

Bir hafta sonunda altı nokta artı bir şehir müdahalesi - hem de tek bir belediyenin finanse ettiği bir birimden. Bu, aşırı yüklenmiş bir sistemin tanımı değilse, nedir?

Likova, Makedonya'da örgütlü yangın korumasından yoksun ne ilk ne de tek belediye. Her yaz aynı aritmetik tekrarlanıyor: ateş belediye sınırlarını tanımıyor, söndürme bütçeleri ise bu sınırları çok net tanıyor. Farkı, itfaiye birimi olanlar ödüyor - insanla, yakıtla ve riskle.

ZELS'e ve devlete yöneltilen soru bir sezon daha açık kalıyor: kimsenin ödemek zorunda olmadığı bir söndürmenin parasını kim ödeyecek?