Luna Bonaccorsi ile Leonardo Bormioli, on beş yıllık ilişkinin ardından evlendi. Bu düğünden akılda tutmaya değer ilk bilgi bu, çünkü etrafındaki her şey pek az kişinin tekrarlayabileceği bir görkem - on beş yıl ise tekrarlanabilir.

Düğün, gelinin ailesinin restore ettiği, Sicilya'daki on yedinci yüzyıldan kalma aile mülkü Feudo del Castelluccio'da iki gün sürdü. Annesi İtalyan tasarımcı Luisa Beccaria; babası ise prens Lucio Bonaccorsi di Reburdone.

Annesinin diktiği elbise

Hikâye burada olağan düğün anlatılarından daha ilginç hâle geliyor. Gelin, annesinin 1993 tarihli bir tasarımından esinlenen bir haute couture elbiseyle sunağa doğru yürüdü. Beyaz ipek organze, ince çiçek işlemesi ve yasemin şelalesi olarak tarif edilen bir duvak.

„Kızımın gelinliğini tasarlamak, yarattığım her elbiseden farklıydı. Onu o kadar mutlu görmek hayatımın en duygulu anlarından biriydi”, dedi Beccaria.

Bizde bu geleneğin kendi adı ve kendi ağırlığı vardır - annenin gelinliği, kız için yeniden biçilir. Tek fark, burada annenin bunu profesyonel olarak yapması. Duygu, bir Sicilya sarayında da annesinin gelinliğini dolaptan çıkaran herhangi bir evde de aynıdır.

İkinci elbise ve iyi bir fikir

Akşam bölümü için gelin iki parçalı bir tasarıma geçti - omuzlarında iri fırfırlı kısa bir üst ve yüksek belli bir etek. Kumaşın içine karanlıkta parlayan optik lifler yerleştirilmiş.

Etki, doğrudan kendi adına bir gönderme. „Dolunay gibi parlıyordu”, dedi. Bir düğün ayrıntısının süs değil, gelinin kendi üzerinden yaptığı bir şaka olduğu ender durumlardan biri - ve bu, herhangi bir simetrik yerleşimden gerçek bir düğüne çok daha yakın.

Zeytinliklerin arasında masalar

Aperatif portakal ağaçlarının altında, akşam yemeği zeytinliklerin arasındaydı. Masa örtüleri, takımlar ve lambalar, bahçedeki kır çiçeklerinden esinlenen Beccaria'nın ev koleksiyonundan. Çift, yüksek katlı bir düğün pastası ve aile armasını taşıyan „cili” adlı Sicilya tören meşaleleriyle poz verdi.

Bu düğünün asıl gösterdiği şey bütçe değil, her şeyi evde yapma kararı - aile mülkünde, kendi koleksiyonlarından eşyalarla, kendi annesinin elbisesiyle. Düğün sektörü tam tersinden geçinir: bir günün, onun için kiralanan şey kadar değerli olduğu inancından. Bu, değerin zaten sahip olduğun şeylerde durduğunun mükemmel bir hatırlatıcısı - tarihi belirlemeden önce on beş yıl bekleyecek kadar sabırlıysan.