Bütün yaz endüstrisi sessiz bir yanlış anlamaya dayanıyor: bronz cildin sağlıklı cilt demek olduğu. Dermatolog Cristina de Hoyos, karşıt cümleyi hiçbir çekince koymadan söylüyor - „dermatolojik açıdan bakıldığında bronzlaşma sağlığın eşanlamlısı değil, tam tersidir”.

Mekanizma tavsiyeden daha ilginç. Bronzlaşma, diyor, „cildin hücrelerinin DNA'sını korumaya çalıştığı bir savunma mekanizmasıdır”. Yani haftalarca plajda peşinden koştuğumuz renk, bedenin bir şeye karşı çoktan savunmaya geçtiğinin sinyali. Güneşte geçirilen zamanın ödülü değil, hasara verilen yanıt.

Yanık, aynı hikâyenin bir sonraki aşaması ve akılda tutulmaya değer cümle burada: „Her yanık, önceki tüm maruziyetlerle birikimli hale gelen biyolojik bir iz bırakır.” Cilt her yaz sıfırdan başlamıyor. Çocuklukta olan, hesapta kalıyor.

Bu yüzden de Hoyos, bizde yazın parçası sayılan bir konuda kesin konuşuyor: „Güneş yanığı asla normal bir şey sayılmamalı.” Ve olduktan sonra - „cildin sana zaten bir hasar olduğunu haber veriyorsa, güneşte uzun süre kalmak durumu yalnızca kötüleştirir”.

Ne işe yarar, ne yaramaz

Korunma sıkıcıdır ve tam da bu yüzden işe yarar: her gün koruma faktörlü krem, iki saatte bir yenileme, en sıcak saatlerde güneşten kaçınma ve kapatan giysiler. Yeni bir şey yok, pahalı bir şey yok, stilist tavsiyesi gerektiren bir şey yok.

Yanık zaten oluştuysa - serin duş, nemlendirici krem, su. Ve yapılmayacaklar listesi: doğrudan cilde buz, diş macunu, sirke ve alkollü ev tarifleri. Hepsi kuşaktan kuşağa aktarılıyor ve hepsi durumu kötüleştiriyor.

Su toplamaları için tavsiye beklenenden farklı - patlatılmıyorlar. „Rahatsız edici olsalar da doğal bir koruyucu mekanizma olarak işlev görüyor ve enfeksiyon riskini azaltıyorlar.”

De Hoyos'un sonucu, hem ağustosta hem kasımda geçerli tek bir cümle: „Cildin hafızası vardır ve her maruziyet sayılır.” Yani soru, nasıl daha hızlı bronzlaşılacağı değil. Soru, o renk için hangi faturayı ödediğiniz ve o faturanın ne zaman geleceği.