Yunanistan'ın son kralının torunu New York'ta podyuma çıktı: taht yarım yüzyıldır yok, ama soyadı hâlâ kapı açıyor

12 Eylül'de, New York'ta, Yunanistan'dan Olympia podyuma çıktı. Ön sıradaki bir konuk olarak değil, manken olarak; tasarımcı Conner Ives'in ilkbahar-yaz 2027 koleksiyonundan mor bir elbiseyle. Koltukları podyumdan ayıran mesafeyi ilk kez aşıyor.

Otuz yaşında ve Prens Pavlos'un kızı, Yunanistan'ın son kralı İkinci Konstantin'in torunu. Başka bir deyişle, yarım yüzyıldır var olmayan bir taht ona soyadını veriyor, moda endüstrisi ise işini. Bu rastlantısal bir takas değil; Avrupa'nın eski hanedanlarının siyasetten imaja nasıl taşındığının en berrak örneklerinden biri.

Podyuma giden yol uzun ve iyi aydınlatılmıştı. Yıllardır Paris, Milano, Londra, Kopenhag ve New York'ta ön sıralarda oturuyor. "Moda Operandi" platformunun elçisi. 2020'de "Louis Vuitton"un "Capucines" çantasının yüzü oldu. "Olympia Le-Tan" ile kitap biçimli çanta koleksiyonlarında çalıştı. Ailenin modayla bağı kendisinden eski: babası ve kardeşi, Nikolai von Bismarck'ın çektiği "The Dior Sessions" projesinde yer aldı.

Tasarımcının kendisi ayrı anlatılmayı hak eden bir hikâye. Conner Ives New York doğumlu, Central Saint Martins'te okudu, Londra'dan çalışıyor ve bu sezon, yıllarca Londra'da defile yaptıktan sonra resmî New York takvimine döndü. Vintage parçalarla ve kullanılmadan kalmış stok kumaşlarla çalışıyor; sürekli yeni üzerine kurulu bir endüstride bu, ana akımın tam karşı tarafında durmak demek.

Bu bir kariyer mi, sponsorlu bir görünme mi? Soru dürüst ve kolay bir yanıtı yok. Soy ağacında taç bulunan bir isim, başka bir mankenin on yılda ulaşacağı kapıyı açıyor. Öte yandan, istemiyorsanız kimse sizi podyuma çıkarmaz; Olympia da hiçbir şeyi gizlemiyor: kulis hazırlıklarını paylaşıyor, tebrikler ise Talita von Fürstenberg, Ivy Getty ve Poppy Delevingne'den geldi.

10-15 Eylül arasında süren bu moda haftasında, sade olandan çok daha cesuruna uzanan stiller arasında gidip geldi. Avrupa'nın eski kraliyet ailelerinin bugün içinde çalıştığı çerçeve tam da bu: devletleri yok, yetkileri yok, ama tanınan bir yüzleri var. Ve o yüz kiraya veriliyor, yalnızca kimse bunu yüksek sesle söylemiyor.