Milano'da 500 metrekarelik villa: silindir biçimli giriş, süzülen merdiven ve televizyonu gizleyen kavisli kütüphane

Milano'da yaklaşık 500 metrekare, Paolo Frello & Partners stüdyosunun eseri. Böyle bir mekân okurların çoğuna başka bir gezegen gibi görünür ve öyledir de. Ama iyi evler metrekareleriyle değil, kararlarıyla ilgi çeker ve bu kararların bazıları 60 metrekarelik bir dairede de işe yarıyor. Villa kesintisiz bir mekânlar dizisi olarak tasarlanmış: doğal ışık, sıcak ahşap, cam, pirinç ve yansıtıcı yüzeyler.

Koridor olmayan bir giriş. İlk gördüğün şey vestiyer ve askılık değil, bir silindir. Dairesel hacim meşe çıtalarla ve içeriden aydınlatılan parşömenle kaplı, koyu renkli uzun halı ise seni oturma alanlarına götürüyor. Giriş genellikle en son hatırladığımız mekândır. Burada bütün evin tonunu belirliyor.

Süzülen merdiven. Masif ahşap basamaklar taşıyıcı duvara sabitlenmiş ve havada asılı gibi duruyor. Korkuluk tam boy cam, böylece merdiven mekâna yük olmuyor. Lambalar doğrudan yerde, siyah-beyaz bir sanat eserinin yanında duruyor.

Kanepe etrafında bir oturma odası. Merkezde yarım daire biçiminde yeşil bir Gallotti & Radice kanepe, cam sehpa ve uzun tüylü gri halı var. Büyük sürgülü cam kapılar odayı bahçeye açıyor, böylece dışarıdaki yeşil ile kanepenin yeşili tek bir mekân gibi okunuyor.

Televizyonu gizleyen kütüphane. Asıl yıldız, yerden tavana ve duvardan duvara uzanan, içeriden aydınlatılmış raflara sahip, ölçüye göre yapılmış kavisli siyah kütüphane. Televizyon koyu renkli orta panele gömülü ve odanın ana unsuru olmaktan çıkıyor. Balkanlar'da kaç ev tam tersine, bütün oda ekrana dönük şekilde düzenlenmiş durumda?

Camın arkasında yemek odası. Duvar yerine Lualdi sürgülü cam kapılar. Masa ölçüye göre yapılmış, tablası yeşil lake cam, çevresinde Mario Bellini'nin Cassina için tasarladığı bordo deri Cab sandalyeler duruyor. Üstünde küreleri yeşil camda yansıyan bir Vibia lambası asılı, hafif şeffaf perdeler ise gün ışığını ayarlıyor.

Kiracı olarak sanat. Ev sahipleri İtalyan sanatı topluyor. Valerio Adami'nin pop tarzı tablosu yemek odasında, Fausto Melotti ve Piero Dorazio'nun eserleri evin dört bir yanında duruyor. Mekân onların etrafında düzenlenmiş, tersi değil.

Siyah mutfak. Mutfak, mat siyah ve paslanmaz çelikten monolitik bir hacim, aynalı arka panel, çelik davlumbaz, açık raflar ve kahvaltı için tabureli bir bar tezgâhı var. Burada rustik ya da nostaljik hiçbir şey yok. Bu, neye benzediğini bilen bir yemek makinesi.

Banyolar iki zıt yöne gidiyor. Misafir tuvaleti beyaz, dokulu duvarlar, organik biçimli ayna, tezgâh üstü beyaz lavabo ve farklı yüksekliklerde asılı küreler var. Ana banyo karanlığa yöneliyor: arkadan aydınlatılan metal kaplama, füme cam, koyu mermer ve siyah gömme batarya.

Yatak odaları ve son merdiven. Ana yatak odası sıcak ve sarıcı: döşemeli dolaplar, ahşap paneller, kitap nişi ve okuma lambası olan meşe yatak başlığı. Beyaz bir spiral merdiven kızın odasından çatı katına çıkıyor, evde çocuk oyununu andıran tek detay bu.

Milano'daki villa, Aerodrom'da bir daire olmayacak. Ama üç şey aktarılabilir: rafların arkasında ışık, duvar yerine sürgülü cam ve ilk gördüğün şey olmasın diye koyu zemin üzerinde televizyon. Bunun için 500 metrekare gerekmez, sadece bir karar yeter.