İsveç oy kullandı ve fark, 349 sandalyeli parlamentoda tek bir koltuk. Magdalena Andersson'u başbakanlığa destekleyen merkez sol blok, mevcut başbakan Ulf Kristersson'un sağ bloku karşısında çok küçük bir farkla önde. Oylar hâlâ sayılıyor; kesin sonucu seçim kurulu, seçim gününden yaklaşık bir hafta sonra ilan ediyor.

Sandık çıkış anketleri sol için daha iddialı bir üstünlük öngörüyordu. İsveç çıkış anketleri genelde pek isabetli değildir - 2022'de Andersson'un blokunun baskın geleceğini öngörmüşlerdi, sonunda Kristersson önderliğindeki sağ kazandı. Bu akşam kim kutlama yapıyorsa, o rakamı aklında tutsun.

Kimsenin referandum diye duyurmadığı bir referandum

Sağın zaferi, neonazi kökenli ve yüzde 17,2 desteğe sahip İsveç Demokratları'nın ilk kez hükümete girmesi - yalnızca dışarıdan desteklemesi değil - anlamına gelirdi. Bu yüzden pek çok kişi bu seçimi tam da o parti üzerine bir referandum olarak görüyor. Soru şuydu: 10,6 milyon nüfuslu bir ülke sağa doğru gitmeyi sürdürecek mi, yoksa onlarca yıl kartviziti olan liberalizme mi dönecek?

Şimdilik göründüğü kadarıyla yanıt: ne o, ne öbürü. Yarı yarıya, tek koltuk farkla.

Dar sonucun kendisi mesaj olduğunda

İsveç, Batı Avrupa'da yıllarca istikrarın ve uzlaşının örneği olan ülke. Bugün parlamentosu, aralarındaki fark bir sayım hatasından küçük olan iki bloka bölünmüş durumda. Bu bir İsveç fenomeni değil - Avrupa'nın büyük bölümünün şu anki hali: iki kampın yaklaşık aynı sayıda seçmeni var ve hiçbirinin zorlanmadan yönetecek kadarı yok.

Balkanlar bu sahneyi yakından bilir: parçalardan kurulan hükümet, sürdüğünden daha uzun süren koalisyon pazarlıkları ve kimsenin planladığından erken gelen yeni bir seçim gecesi. Fark şu ki orada kampanya bitti, sayım görevlileri hâlâ çalışıyor. Bizde tek koltuk farkla kesin sonuç bu kadar sakin beklenir miydi?