Silvia Salis klasik anlamda bir politikacı değil. Eski bir sporcu, çekiç atmada Olimpiyat temsilcisi ve Cenova'nın mevcut belediye başkanı. Şimdi bir şey daha - İtalyan solunun bir sonraki parlamento seçimleri için telaffuz ettiği bir isim.

Geçen hafta gönderdiği mesaj görseldi. Cenova'nın tam merkezinde, Piazza Matteotti'de bir tekno parti düzenledi. Parti senatosu değil. Gençler için parti. Ve İtalya'daki diğer tüm siyasi figürler birden çok eski ve çok yorgun görünüyor.

Aralarında Giorgia Meloni. Yargı reformu referandumundaki yenilginin ardından Palazzo Chigi'de zayıfladı. Yıllardır "protesto oyu" ile hâkim olan İtalyan sağı şimdi bu avantajını kaybediyor. Sahada en büyük avantajı klasik bir siyasi tipe benzememesi olan yeni bir aday var.

Politico, Salis'i "İtalyan solunun yükselen yıldızı" olarak işaretledi. Sol parti yıllardır dağılıyor. Lidersiz. Hikâyesiz. Karizmasız. Şimdi Kurtuluş Günü'nde vatandaşlarla "Bella Ciao" söyleyen ve aynı zamanda Olimpiyat veteranı olan potansiyel bir figürü var.

Salis'in kendisi tam olarak ne olacağını söylemek istemiyor. "Önceliğim Cenova", diyor. 2027'deki ulusal seçimler için ne "evet" ne "hayır" diye yanıtlıyor. Bu, hiçbir hata yapmadan sempatileri toplayan bir stratejidir.

Balkanlar için bu ilginç bir vaka çalışması. Sol blok dağıldığında, daha önce var olan hiçbir şeyin parçası olmayan bir yüze ihtiyacın var. İtalyan solunun zaten o yüzü var. Soru şu - bizim böyle bir yüzümüz var mı, ve sahnede zaten olanlardan daha fazla yardım eder miydi?