Sorunları çözmenin bir Makedon usulü var ve bu hafta bunun kusursuz bir örneğini gördük. Evvelsi gün - Üsküp'te caddenin ortasında bir çukur. Dün - bir "çözüm". Asfalt değil, onarım değil, çukura sokulmuş bir trafik konisi. Sorun çözülmedi; sorun işaretlendi.

Sahne neredeyse semboliktir. Çukur bir rögarın yanında ağzını açmış duruyor ve birisi onu kapatmak yerine sürücüleri uyarmak için üzerine bir koni koymuş. Teknik olarak bu, güvenlik kaygısıdır. Pratikte ise gerçek onarımın yakın zamanda gelmeyeceğinin itirafıdır - o yüzden şimdilik, kimsenin çözmek istemediği sorunun üzerine bir işaret koyulmuş.

Bu sadece bir çukurun hikayesi değil. Bu, yaklaşımın hikayesidir - sorunları kökten çözmek yerine yüzeysel olarak yamalama alışkanlığının. Çukurun üzerindeki koni, rekonstrüksiyon yerine verilen cephenin, yama üstüne yamanın, yıllarca süren "halledilecek" lafının kuzenidir. Üsküp'teki her sürücü kendi mahallesindeki çukurların yerini bilir - onları eski tanıdıklar gibi hatırlar, çünkü aylardır etraflarından dolaşmaktadır.

Tam da böyle çukurların lastikleri parçaladığını, araçlara zarar verdiğini ve kazalara yol açtığını hatırlayana kadar komiktir. Koni belki bu gece birinin çukura düşmesini önler - peki ya yarın, ya gelecek hafta? Vatandaşın sorduğu soru basit: neden bir koni bulmak bir kova asfalttan daha kolay? Cevabı ise ne yazık ki hepimiz biliyoruz - koni bedava, sorumluluk pahalı.