Тврдењето дека Иран го „исклучи“ Starlink во суштина ја открива клучната слабост на овој систем: Starlink не е суверена телекомуникациска инфраструктура, туку приватна мрежа што функционира само таму каде што државата тоа го толерира – или каде што нема капацитет целосно да ја контролира.

За време на тековната национална интернет блокада, Иран за прв пат употреби воена опрема за попречување за да го оневозможи пристапот до сателитскиот интернет на Starlink. Според извештаите на организацијата Iran Wire, иако во земјата има десетици илјади терминали на Starlink, сателитската врска беше масовно нарушена, каде што на почетокот околу 30 проценти од сообраќајот преку uplink и downlink беше блокиран, а тој процент се зголеми на повеќе од 80 проценти во рок од неколку часа.

Клучните механизми што ги примени Иран

• Контрола на комуникациската инфраструктура
  Со селективни прекини и ограничувања на интернетот, властите значително го намалија капацитетот за координација преку странски платформи и сателитски системи како Starlink.

• Забрана и санкционирање на нелегални терминали
  Физичкото откривање и одземање на нерегистрирани сателитски уреди ја пресече идејата за „паралелна мрежа“ управувана однадвор.

• Сајбер и контраразузнавачки мерки
  Државните служби таргетираа канали за финансирање, координација и медиумско влијание поврзани со странски актери.

• Наратив за суверенитет
  Протестите беа рамкирани како внатрешно прашање, а секое странско мешање – како закана по државната стабилност.