Во ист ден кога Србија најавува набавка на суперкомпјутер за вештачка интелигенција и фабрика за роботика, Северна Македонија ја „смирува“ јавноста со вест за наводна инвестиција во енергетика која, всушност, претставува само изменета административна процедура.

           Разликата не е само во бројките. Таа е во начинот на размислување.

           Додека соседите инвестираат во технологии што ќе ја дефинираат економијата во следните 20–30 години, кај нас се создава илузија на развој преку соопштенија, прес-конференции и рециклирани проекти. Наместо реални капацитети – добиваме ПР. Наместо индустрија со висока додадена вредност – добиваме „процедурен напредок“.

           Проблемот не е што Македонија нема суперкомпјутер. Проблемот е што нема стратегија. Нема јасен план каде сакаме да бидеме како држава во ерата на вештачката интелигенција, автоматизацијата и роботиката. Нема национален фокус на знаење, истражување и технолошка сувереност. И најлошо од сè – тоа веќе не се ни смета за проблем.

          Со години слушаме дека „инвеститорите доаѓаат“, но ретко прашуваме какви инвеститори, со каква технологија и каква иднина носат. Дали тие градат знаење што ќе остане тука, или само користат евтина работна сила додека има што да се искористи?

            Вистинскиот јаз меѓу Македонија и регионот не е финансиски. Тој е ментален. Едните градат државна конкурентност, другите градат вести за дневна употреба. Едните вложуваат во капацитети што создаваат моќ, другите во формулации што создаваат привид.

            И додека се фалиме со тоа што „процедурата е олеснета“, светот веќе одамна не чека. Технологијата не прави пауза, а иднината не се договара со соопштенија.

           Наместо анализи, идеи, визии и решенија – добиваме дневна партиска расправија која ништо не менува, освен што го троши вниманието на граѓаните.

           Додека светот зборува за вештачка интелигенција, роботика и технолошка конкурентност, кај нас медиумскиот фокус е заробен во вештачки конфликти меѓу партии кои одамна ги завршија изборите. Политиката не само што доминира – таа ја задушува секоја друга тема.