Македонија отсекогаш била раскрсница на култури, религии и интереси. Малата земја во срцето на Балканот, иако географски скромна, има огромна геополитичка тежина. Историјата нè учи дека токму ваквите простори најчесто стануваат места на судир – или пак мостови што ги поврзуваат световите.

Во последните децении, Македонија се движи по патот на евроатлантските интеграции – членство во НАТО, а сега и преговори со Европската унија. Сепак, процесот е бавен и исполнет со услови што предизвикуваат незадоволство кај граѓаните. Прашањето е дали земјата навистина е на пат кон Европа или останува заглавена во „чекалницата“ на Брисел.

Во исто време, Истокот не мирува. Економското влијание на Кина преку инвестиции и инфраструктурни проекти, како и политичкото присуство на Русија во регионот, ја прават Македонија дел од пошироката шаховска табла каде големите сили се борат за доминација.

Оваа двојна улога ја става Македонија во деликатна позиција. Од една страна, таа сака да биде мост меѓу цивилизациите и да ги искористи придобивките од двете страни. Од друга, секојдневно се соочува со опасноста да стане бојно поле – политичко, економско или дури воено – доколку геополитичките тензии продолжат да се заоструваат.

Заклучокот е неизбежен: Македонија денес стои на тенка линија. Дали ќе стане пример за дијалог и поврзување, или ќе биде уште една жртва на геополитичките судири – зависи не само од Брисел и Москва, туку и од домашните лидери и нивната визија за иднината.