Во текст на новинарот Бранко Геровски, објавен на Плусинфо, се изнесуваат нови наводи поврзани со случајот за трагедијата во Кочани и обвинението поднесено од Јавното обвинителство, предводено од државниот јавен обвинител Љупчо Коцевски.

Геровски открива дека, неколку дена пред објавата на истражувачката сторија на ИРЛ (Истражувачка репортерска лабораторија), добил понуда од извор во Обвинителството да му биде доставен извештај од анализирана телефонска комуникација меѓу неколку клучни лица – дел од доказниот материјал во случајот. Новинарот вели дека ја одбил понудата, бидејќи, како што наведува, „не е улогата на новинарите да вештачат и толкуваат доказен материјал“.

Сепак, по објавата на ИРЛ, во која беа презентирани пораки меѓу инспектори и синот на газдата на изгорената дискотека „Пулс“, Геровски пишува дека добил пристап до делови од комуникацијата што, според него, не се објавени во јавноста.

Во тие делови, наводно, се споменуваат контакти со поранешни функционери и ургенции до полициски и даночни структури.

Според објавените извадоци, Михаил Јованов, синот на сопственикот на објектот, во разговори од февруари 2022 година, тврдел дека тогашниот министер за внатрешни работи Оливер Спасовски „се јавувал во полицијата во Штип за нивниот случај“, наводно со цел да се намали казната што ја изрекла УЈП. Во истиот разговор, Михаил спомнува и дека началникот на полицијата во Кочани бил повикан на информативен разговор во Штип, за, како што наведува, да се „изврши притисок да не вршат контроли во дискотеката“.

Други делови од извештајот, според Геровски, вклучуваат комуникација меѓу Михаил Јованов и Драган Паунов – Дацо, инспектор во УЈП и брат на претседателката на Кривичниот суд, Даниела Димовска. Во тие разговори, се спомнуваат имиња на политички функционери како Благој Бочварски и Сања Лукаревска, со кои наводно се барале начини да се „реши проблемот“ со инспекциските постапки.

Јавното обвинителство, по објавата на ИРЛ, соопшти дека „дејствија кои не можат да се доведат во контекст со делото Тешки дела против општата сигурност не биле предмет на обвинението“, но дека „комуникацијата што се појави во медиумите е дел од доказниот материјал целосно доставен до судот“.

Геровски предупредува дека останува отворено прашање дали некои делови од телефонската анализа намерно биле изоставени, и дали во нив има индиции за корупција и влијание од лица кои не се опфатени со обвинението.

„Телефонската комуникација не е доказ, но може да биде индиција што ја насочува истрагата. Се чини дека во случајот со ’Пулс‘ има уште многу неиспитани слоеви“, пишува Геровски.