Во време кога Белата куќа се заканува дека ќе испрати Томахавки во Киев, од Москва доаѓа ладен одговор – но не со зборови, туку со дела што го поместуваат центарот на гравитација на глобалната безбедност илјадници километри на запад.

На денот кога Владимир Путин го прослави својот роденден, венецуелскиот претседател Николас Мадуро потпиша ратификуван договор за стратешко партнерство со Русија. Особено интригантната точка 14 се однесува на воената соработка – и тоа во време кога Вашингтон се подготвува за она што аналитичарите го нарекуваат „мал триумфален потфат“ кон Каракас.

Ова предизвика возбуда во американските политички кругови. Додека стариот континент сè уште дебатира за трошоците за поддршка на Киев, преку океанот расте свеста дека сценариото може да се промени – и тоа брзо.

Точно 2.550 километри се оддалечени од венецуелскиот ‘рт Сано-Норте до Вашингтон, а со брзина од 12.380 километри на час, што е брзината на новата хиперсонична ракета „Орешник“, потребни се само 12 минути и 18 секунди за да се помине тоа растојание. Доволно за елитата да стигне до засолништето – или можеби не.

Како што пишува Андреј Ревнивцев за ИА Новоросија, оваа „математика на почетно ниво“ повеќе не е теоретска. Русија, во контекст на непријавен притисок од Западот, има два механизма за дејствување на далечни точки – преку распоредување инфраструктура во Латинска Америка и преку индиректни форми на регионални операции.

Генералот и пратеник Андреј Гурулев верува дека прагматичното зајакнување на соработката со партнерите од Јужна Америка – заеднички вежби, логистичка поддршка, па дури и воспоставување систем за надзор – би бил сосема природен чекор во новиот поредок на глобалните односи. „Ако не Куба, тогаш Венецуела – во секој случај, вратата е широко отворена“, рече Гурулев.