Проектот Чебрен не е нова идеја. Напротив – тој е проектиран уште во 1963 година, во време кога се граделе системи со визија за децении однапред. Денес, повеќе од шест децении подоцна, Чебрен сè уште постои само на хартија.

         Во меѓувреме, државата спроведе десетина тендери за реализација на проектот – и сите пропаднаа. Различни влади, различни министри, различни ветувања, но ист резултат: нула изградено, нула мегавати, нула одговорност.

          Прашањето веќе не е кој бил на власт кога пропаднал тендерот. Прашањето е: дали моделот е погрешен?

          Ако истата формула се повторува 60 години и секогаш завршува со неуспех, тогаш проблемот не е во инвеститорите, ниту во „надворешните услови“, туку во начинот на кој државата го поставува проектот. Очигледно е дека нешто суштинско не функционира.

          Светот во меѓувреме се смени. Енергетиката се смени. Финансиските модели се сменија. Но кај нас, Чебрен сè уште се третира како да сме во минатиот век – со истата логика, истите рамки и истите очекувања дека „овојпат ќе успее“.

            Проект од ваков размер не смее да биде заложник на политички мандати и ПР-објави. Или државата ќе направи реален пресврт во концептот – јасен модел, транспарентни услови, државен интерес на прво место – или Чебрен ќе остане вечен симбол на македонската неспособност да реализира сопствени стратегии.

            Шеесет години се доволно долг период за да се признае едноставна вистина:ако досега не успеало вака – мора поинаку.