Скопската сала „Борис Трајковски” на 14 февруари стана место на еден од најемотивните концертни настани оваа зима. Двајца од најголемите балкански кантавтори — Владо Јаневски и Момчило Бајагиќ-Бајага — ја споделија сцената во повеќечасовен музички спектакл кој го обедини рокенролот и романтиката на симболичниот Ден на вљубените. Настанот, организиран од „Авалон”, ги надмина очекувањата и траеше повеќе од четири часа.

Вечерта ја отвори Јаневски со својот бенд, влегувајќи на сцената со видливо расположение и желба за пеење. Од првите акорди, публиката беше со него — пеејќи ги евергрините кои со години ги обележуваат домашната музичка сцена. Посебно емотивен момент настана кога „Тајна отровна” беше посветена на Сара Пројковска, пејачката и професорка по пијано која трагично ја загуби животот во пожарот во кочанската дискотека „Пулс” во март минатата година. „Оваа песна ѝ ја посветуваме на Сара, ја пееме како сеќавање за неа”, рече Јаневски, а придружните вокали на сцената — Стево Чепишевски, Теа Богатинова и Ана Костадиновска — го носеа товарот на отсуството на нивната колешка.

Кулминацијата на настапот на Јаневски дојде со „Црно тиквешко”, кога салата спонтано ги запали светилките на мобилните телефони и запеа во еден глас. Јаневски се пошегува дека би пеел до зори, но договорот бил џентлменски — половина вечер за него, половина за Бајага.

По кратка пауза, на сцената стапи Бајага со своите легендарни „Инструктори”. Настапот го отвори со препознатливата најава на гитаристот Жика Миленковиќ, кој на течен македонски јазик ги најавуваше песните со духовити и оригинални приказни. „Бендот ‘Бајага и Инструктори’ веќе 41 година настапува пред весела публика. Годините поминуваат, но ние траеме”, порача Миленковиќ, предизвикувајќи бурен аплауз.

Бајага, кој навидум делува смирено и воздржано, со својот глас и интерпретација ги разбуди најдлабоките емоции кај присутните. Хитовите ги пееше целата сала — и оние кои пораснале со неговата музика уште од осумдесеттите, и младите генерации кои ги откриле песните подоцна. Кога светлата на мобилните телефони повторно го осветлија просторот за време на баладите, атмосферата стана интимна и величествена истовремено.

На бис, Бајага и клавијатуристот Александар Локнер излегоа сами на сцената со интимна балада, пред целиот бенд да се врати за финалниот поздрав. Пораките проектирани на видеобимот — „Добредојдовте на романтика” и „Животот вечерва е жолт” — ја сумираа суштината на вечерта, инспирирани од стиховите на двајцата уметници.

По завршувањето на концертот, голем дел од публиката се сложи дека поубав начин за прослава на Денот на вљубените тешко можел да се замисли. Вечерта во „Борис Трајковски” не беше само ретроспектива на хитови, туку доказ дека добрата музика ги надминува генерациите и продолжува да зближува и инспирира.