Наместо вести – добиваме изјави, кавги и жолта штампа во костум

Зборот „вести“ доаѓа од старословенскиот корен „вест“ – што значи знаење, порака, нешто ново што вреди да се сподели со јавноста. Вест е она што открива, објаснува, предупредува или носи разбирање за тоа што се случува околу нас.

Но, ако погледнеме денес во медиумите во Македонија, ќе сфатиме дека вистински вести речиси и не постојат. Наместо тоа, имаме пакетирани информации и пренесени изјави од политичари, портпароли и функционери.
Сè се сведува на тоа кој што рекол, кој на кого одговорил и кој со кого се скарал.

Телевизиите, порталите и радијата денес се претворени во машини за пренесување туѓи зборови, без анализа, без суштина и без храброст. Наместо да се открива вистината зад настанот, се пренесува соопштението. Наместо истражување – се објавува реакција.

Секоја „вест“ е нечие мислење, кавга или напад, обвиткан во формата на новинарски прилог.
А кога нема политика, тогаш доаѓа „резервниот програм“ – кој каде бил, кој се разведува, кој ослабел, кој со кого излегол. Жолта штампа облечена во сериозен костум.

Новинарството што некогаш им служеше на граѓаните денес им служи на изворите. Вестите не се создаваат на терен, туку во канцеларии, по електронска пошта, на прес-конференции.

А вистинската вест? Таа се раѓа таму каде што никој не гледа – во селото без вода, во болницата без доктор, во училиштето без креда, во тишината на обичниот човек што нема каде да каже што го боли.

Додека не се вратиме таму, немаме вести – имаме само зборови што се трошат на празно.

Вест е она што го објаснува зошто нешто се случува, а не само што се случило. Вест е кога ја бараш вистината зад изјавата, кога ја откриваш причината зад последицата, кога им даваш на граѓаните право на разбирање, не само на слушање.

И сè додека новинарството во Македонија не се врати на оваа основна дефиниција – нема да имаме вести, туку само информации за „случувања во општествениот живот“.