Dy shtypje të kurorës së orës dhe pesëmbëdhjetë sekondat e fundit të bisedës shndërrohen në tekst. Tuajat ose të tjetrit - ora nuk pyet. Apple e prezantoi funksionin me emrin Live Rewind, e bashkë me të edhe Siri Recap, që dëgjon në sfond dhe nga bisedat e ditës bën titull, përmbledhje dhe pika kyçe.

Kompania i publikoi në ngjarjen „Surprise and Shine“, ku ylli kryesor duhej të ishte iPhone-i i parë i palosshëm. Nuk ishte. Befasia është se firma që prej vitesh e ndërton gjithë marketingun mbi privatësinë tani u thotë përdoruesve se pajisja që e mbajnë në dorë mund të dëgjojë dhe të shkruajë.

Njëri funksion është i dobishëm dhe askush nuk do ta kundërshtojë

Duhet ndarë çfarë është çfarë. Audio Intelligence e njeh zërin e sirenës, alarmit, ziles së derës ose foshnjës që qan dhe e paralajmëron mbajtësin - punon edhe kur telefoni nuk është afër. Për një person të shurdhër ose me dëgjim të dobët kjo nuk është gjë e vogël teknologjike, kjo është siguri. Kur bie detektori i monoksidit të karbonit, ora që e njeh atë zë është dallimi mes me kohë dhe tepër vonë.

Live Rewind dhe Siri Recap janë çështje tjetër. Apple propozon t'i përdorni për të mbajtur mend një libër të rekomanduar, një ide të mirë të një kolegu ose diçka që nuk e keni dëgjuar herën e parë. I njëjti funksion do të thotë se mund të kapni dikë duke thënë diçka që nuk donte të shkruhej. Dallimi mes atyre dy përdorimeve nuk është në teknologji - ajo është e njëjta. Dallimi është te ai që shtyp kurorën.

Kush ka dhënë pëlqim?

Apple mbrohet me të dhëna: audioja nuk regjistrohet dhe nuk ruhet, zëri i papërpunuar nuk është i qasshëm as për vetë kompaninë, folësit nuk identifikohen, ndërsa transkriptet mbrohen me enkriptim nga skaji në skaj. Siri Recap nuk është e ndezur automatikisht - ju zgjidhni kur punon, për shembull vetëm në punë ose vetëm ditën, dhe fiket nga qendra e kontrollit.

E gjitha kjo flet për atë çfarë bën Apple me tekstin. Asnjë fjalë nuk flet për njeriun nga ana tjetër e tryezës, i cili nuk ka nënshkruar asgjë. Prodhuesi i pajisjeve të ngjashme Plaud u thotë blerësve ta sigurojnë vetë pëlqimin atje ku ligji e kërkon. Amazon në kushtet për Bee kujton se përgjegjësia për ligjet rreth të dhënave të të miturve është te përdoruesi, jo te firma. Pra edhe në industri e dinë se pyetja ekziston - vetëm ia kalojnë atij që ka blerë.

Ka edhe një anë gjyqësore. Meqë audioja nuk ruhet, nuk është e qartë si do të veprojnë gjykatat me një transkript pa incizim. Mund të shfaqet si provë, por pa zë vërtetohet më vështirë se është autentik - ndërsa rregullat për këtë në SHBA ndryshojnë nga shteti në shtet.

Gjëja që e ndryshon heshtjen

Deri tani incizimi kërkonte lëvizje të dukshme. Ngre telefonin, e kthen nga dikush, të gjithë e shohin. Dy shtypje të kurorës është gjest më i heshtur, edhe pse Apple pretendon se e shoqëron një sinjal zanor dhe një animacion mikrofoni në gjithë ekranin. Kur incizimi bëhet i pavërejtshëm, nuk ndryshon teknologjia - ndryshon mënyra si flasin njerëzit kur nuk janë të sigurt nëse dikush po shkruan.

Mbetet pyetja më e sikletshme: a e kërkoi dikush këtë? Kompania arriti te ky hap në çastin kur edhe firma të tjera ndërtojnë pajisje me inteligjencë artificiale që dëgjojnë vazhdimisht. Kjo duket si vendim i marrë nga frika se konkurrenca do të jetë e para, e jo nga kërkesa e blerësve. Ose Apple e gjeti baraspeshën mes dobisë dhe privatësisë, ose pason rezistenca e parë serioze e përdoruesve të vet.