Saatin kurona iki kez basın, konuşmanın son on beş saniyesi metne dönüşsün. Sizinki ya da başkasınınki - saat sormuyor. Apple bu özelliği Live Rewind adıyla tanıttı; yanında da arka planda dinleyip günün konuşmalarından başlık, özet ve kilit noktalar çıkaran Siri Recap.

Şirket bunları, asıl yıldızı ilk katlanabilir iPhone olması beklenen "Surprise and Shine" etkinliğinde duyurdu. Öyle olmadı. Sürpriz, yıllardır tüm pazarlamasını mahremiyet üzerine kuran bir şirketin, kullanıcılarına kollarında taşıdıkları cihazın dinleyip yazabileceğini söylemesi.

Bir özellik faydalı ve kimse itiraz etmeyecek

Neyin ne olduğunu ayırmak gerekiyor. Audio Intelligence siren, alarm, kapı zili ya da ağlayan bebek sesini tanıyıp kullanıcıyı uyarıyor - telefon yakında olmasa da çalışıyor. Sağır ya da işitme güçlüğü olan biri için bu bir aksesuar değil, güvenliktir. Karbon monoksit dedektörü öttüğünde, o sesi bilen bir saat zamanında ile çok geç arasındaki farktır.

Live Rewind ve Siri Recap başka bir mesele. Apple bunları önerilen bir kitabı, bir meslektaşın iyi bir fikrini ya da ilk seferde duymadığınız bir şeyi hatırlamak için kullanmayı öneriyor. Aynı özellik, birini yazıya geçirilmesini istemediği bir şeyi söylerken yakalayabileceğiniz anlamına da geliyor. Bu iki kullanım arasındaki fark teknolojide değil - o aynı. Fark, kurona kimin bastığında.

Rızayı kim verdi?

Apple teknik verilerle savunuyor: ses kaydedilmiyor ve saklanmıyor, ham ses şirketin kendisi için bile erişilebilir değil, konuşanlar tanımlanmıyor, dökümler uçtan uca şifrelemeyle korunuyor. Siri Recap otomatik açık değil - ne zaman çalışacağını siz seçiyorsunuz, örneğin yalnızca işte ya da yalnızca gündüz, ve kontrol merkezinden kapatılıyor.

Bütün bunlar Apple'ın metinle ne yaptığını anlatıyor. Tek bir kelime bile masanın diğer tarafındaki, hiçbir şey imzalamamış insandan söz etmiyor. Benzer cihazların üreticisi Plaud, alıcılarına yasanın gerektirdiği yerde rızayı kendilerinin almasını söylüyor. Amazon, Bee'nin koşullarında, reşit olmayanların verilerine ilişkin yasalarla ilgili sorumluluğun şirkette değil kullanıcıda olduğunu hatırlatıyor. Yani sektör de sorunun var olduğunu biliyor - yalnızca onu satın alana devrediyor.

Bir de hukuki taraf var. Ses saklanmadığı için mahkemelerin kayıtsız bir dökümü nasıl ele alacağı belirsiz. Delil olarak sunulabilir, ama sessiz haliyle özgün olduğunu doğrulamak daha zor - ABD'de bu konudaki kurallar eyaletten eyalete değişiyor.

Sessizliği değiştiren şey

Şimdiye kadar kayıt görünür bir hareket gerektiriyordu. Telefonu kaldırırsın, birine çevirirsin, herkes görür. Kurona iki kez basmak daha sessiz bir jest; Apple buna sesli bir uyarı ve tüm ekranı kaplayan bir mikrofon animasyonunun eşlik ettiğini söylese de. Kayıt fark edilmez hâle geldiğinde değişen teknoloji değildir - insanların, biri yazıyor mu bilmedikleri anda nasıl konuştuğudur.

En rahatsız edici soru duruyor: bunu isteyen oldu mu? Şirket bu adıma, başka firmaların da sürekli dinleyen yapay zekâ cihazları yaptığı bir anda geldi. Bu, müşteri talebinden değil, rakibin önce davranacağı korkusundan alınmış bir karara benziyor. Ya Apple fayda ile mahremiyet arasındaki dengeyi tutturdu, ya da kendi kullanıcılarından gelecek ilk ciddi direniş kapıda.