Arsenali është një hap larg nga diçka për të cilën ka pritur dy dekada të tëra - por Manchester City refuzon t'i lejojë mbylljen e qetë. Me fitoren 3:0 ndaj Crystal Palace, City mbajnë presionin në 77 pikë, ndërsa Gunners janë në 79.

Llogaria është mizorisht e thjeshtë: dy fitore - gjashtë pikë - kurorë. Ekipi i Mikel Arteta-s së pari luan në shtëpi kundër Burnley-it tashmë të rënë, dhe pastaj e mbyll sezonin si mysafir te Crystal Palace më 24 maj.

Në letër, kjo është mbarimi më i lehtë i mundshëm. Në praktikë, çdo pasim i gabuar do të zmadhohet, çdo pikë e humbur do të jetë tema e javës. Ata që e mbajnë mend Arsenalin, mbajnë mend edhe sa herë ishin një hap nga titulli dhe përfunduan të tretë. A është kjo herë ndryshe?

Manchester City, nga ana tjetër, ka kalvarin e vet - finalja e FA Kupës ndaj Chelsea-t të shtunën, pastaj Bournemouth të martën, dhe në fund vizita te Aston Villa. E njëjta Aston Villa që para dy sezoneve i lejoi City të vinin te titulli.

Lodhja është kërcënimi real për City, jo për Arsenalin. Dhe pikërisht kjo është shansi më i madh i Gunners - jo kalendari i tyre, por kalendari i rivalit. Pep Guardiola ka tre ndeshje në dhjetë ditë, Arteta ka dy, dhe të dyja kundër ekipeve që ose mendojnë për pushim ose për finalen e tyre evropiane.

Fituesi këtë herë nuk do të jetë ai që luan futboll më të mirë. Do të jetë ai që do t'i mbajë nervat. Dhe nëse Arsenali është me të vërtetë ekip kampioni, siç dëshmoi gjithë sezonin - kjo etapa e fundit duhet të jetë formalitet.

Trofeu i parë i ligës së parë që nga viti 2004 është në duart e Arteta-s. Vetëm të mos bjerë.